Դատելով Բաքվի մամուլի ենթատեքստային ակնարկներից, ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղարի այցի առանցքային նպատակը մեկն է եղել՝ Ալիեւը պատրա՞ստ է Կասպից ծովում Իրան-Ռուսաստան նավագնացության մասին հետախուզական տեղեկություններ տրամադրել: Իշխանամերձ լրատվամիջոցը հիշեցրել է ԱՄՆ նախագահի ազգային անվտանգության հարցերով խորհրդականի զգուշացումը, որ G7-ը խիստ պատժամիջոցներ կկիրառի, եթե Իրանը Ռուսաստանին բալիստիկ հրթիռներ մատակարարի եւ ավելացնում, որ Արեւմուտքը կցանկանար, որ Ադրբեջանի «վերածվի ռուս-իրանական բետնափոխադրումների դիտարկման հարթակի»:
«Թուրան» գործակալության մեկնաբանի գնահատմամբ՝ հայ-ադրբեջանական սահմանին Եվրամիության դիտորդական առաքելությունը, Ֆրանսիա-Հայաստան ռազմական համագործակցությունը «Թեհրանում զայրույթի տեղիք են տվել»: Նա հիշեցրել է Իրանի պաշտպանության նախարարի այդ առթիվ հայտնի հայտարարությունը եւ ավելացրել, որ «դա Ադրբեջանի համար մարտավարական հնարավորություն է»: Ավելորդ չէ, թերեւս, նկատել տալ, որ Ստոլտենբերգի Բաքու այցի նախօրեին Օմանի նեղուցում մեկնարկել են «Ծովային սահմանի պահպանություն 2024» ռուս-իրանա-չինական համատեղ զորավարժություններ: Ադրբեջանի դիտորդի կարգավիճակով մասնակցում է դրանց:
Ադրբեջանի նախագահի աշխատակազմից, երեւում է, տեղեկատվական արտահոսք է կազմակերպվել: Haqqin.az-ը գրում է, որ Ալիեւը ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղարից ակնկալել է «հայ-ադրբեջանական սահմանին կայունության պահպանման աջակցություն, բայց՝ ոչ ֆրանսիական ձեւով»: Եթե «թարգմանենք»՝ կստացվի, որ Ալիեւը ՆԱՏՕ-ից սպասում է հայ-ադրբեջանական զորքերի շփման գծի՝ որպես երկու երկրների միջեւ «պետական սահմանի կոնսոլիդացված ճանաչում»: Ընդսմին, նա վերապահում է արել, որ նման անհրաժեշտություն կծագի, եթե «Փաշինյանը կոշտացնի բանակցային դիրքորոշումը»: Փաստացի նա հնարավոր էսկալացիայի համար պատասխանատվությունը հասցեագրել է ՆԱՏՕ-ին:
Որքանո՞վ է Ստոլտենբերգն ընկալունակ գտնվել Ալիեւի «մտահոգությունների» հանդեպ, երեւում է նրա ձեւակերպումից, որ ՆԱՏՕ-ն հայ-ադրբեջանական բանակցություններում միջնորդ չէ, բայց աջակցում է խաղաղ կարգավորման գործընթացին: Ըստ էության, դա նշանակում է, որ հայ-ադրբեջանական սահմանին էսկալացիայի պատասխանատվություն կամ այն կանխելու պարտավորություն ՆԱՏՕ-ն չունի: Բաքվում Ստոլտենբեգն ակնարկել է հայ-ադրբեջանական կարգավորման «հումանիտար խնդիրների» մասին: Մի քանի ժամ անց Իլհամ Ալիեւը Ստեփանակերտում «վերանվել է» կենտրոնական հրապարակը, վառել Նավրուզի տոնական խարույկը եւ հայտարարել, որ այդ «կրակը վերջնականապես կմաքրագործի հրապարակը սեպարատիզմից»: Հասկացվում է, որ նա «փակում է» նաեւ բռնատեղահնված բնակչության Լեռնային Ղարաբաղ վերադարձի թեման:
Ստոլտենբերգի Երեւան այցին ընդառաջ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը Տավուշում հանդիպել է բնակչության ներկայացուցիչների հետ: Այլեւս գաղտնիք չէ, որ քննարկվել է «ադրբեջանական չորս գյուղերի սահմանազատման» հարցը: Ստոլտենբերգի հետ բակացություններից, Ռուսաստանի նախագահին շնորհավորելուց եւ դաշնակցային հարաբերությունների ու ռազմավարական գործընկերության ամրապնդման փոխադարձ հավաստիացումներից հետո Իլհամ Ալիեւը շտապել է օկուպացված Ստեփանակերտ: Ստոլտենբեգին ընդունելուց առաջ Նիկոլ Փաշինյանն ուղեւորվել է Տավուշ: Բայց չէ՞ որ ՆԱՏՕ-ն հայ-ադրբեջանական բանակցությունների միջնորդ չէ: Կա՞ ազդակ, որ Ալիեւը ծրագրում է Տավուշում սրացման գնալ:
