Ականային միջադեպերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ մեծ մասամբ պայթյուններ տեղի են ունեցել շփման գծից, մարտական գործողությունների գոտուց այնկողմ, սոցիալական X (նախկիոն Թվիթեր) ցանցի անձնական էջում գրել է Ադրբեջանի նախագահի արտաքին քաղաքական հարցերով օգնական Հիքմեթ Հաջիեւը եւ ավելացրել, որ Հայաստանը «շուրջ մեկ միլիոն ականներ է տեղադրել, որպեսզի խոչընդոտի մարդկանց վերադարձը»: Նախ, Հաջիեւը հակասում է իր անմիջական պետին, որ ասում է, թե «Հայաստանը մտադիր էր հավիտենական դարձնել օկուպացիան»-իսկ նրա ենթակայի ասածից հետեւում է, որ Հայաստանը մտադրված էր հեռանալ, բայց «խաղաղ բնակչության վերադարձի համար անտանելի պայմաններ ստեղծելուց հետո»:
Բայց ավելի ուշագրավ է, որ Հաջիեւի գրառումը լիովին հակասում է Ադրբեջանի պաշտպանության նախարարության պաշտոնական երկու հաղորդագրությունը, որ տարածվել է փետրվարի 3-ին եւ 4-ին՝ Թարթառի շրջանի երկու բնակչի ականի վրա պայթելու դեպքերի կապակցությամբ: Ադրբեջանի ռազմական գերատեսչությունը երկու դեպքում էլ հատուկ շեշտել է, որ միջադեպերն արձանագրվել են «նախկին շփման գծու»: Առաջին դեպքի լոկացիան դժվար որոշելի է, բայց երկրորդը հստակ տեղորոշվել է «Թարթառի շրջանի Հասանղայա գյուղու»: Խոսքը Մարտակերտի շրջանի Հայկաջուր ավանի մասին է, որ ադրբեջանական օկուպացիայի տակ է 1992թվականից: Այդ բնակավայրում երեսուն տարուց ավելի է՝ հայկական զինված ուժեր չկան:
Եթե ուշադիր լինենք, ապա արխիվային բազմաթիվ նյութեր կգտնենք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ռազմական գործողությունների վայրերում զենքի եւ զինամթերքի, այդ թվում՝ չպայթած ականների հայտնաբերման եւ վնասազերծման մասին: Մի տարածք, որ երեք տասնամյակից ավելի է՝ գտնվում է Ադրբեջանի զինված ուժերի հսկողության ներքո, ի՞նչ կապ ունի հայկական կողմի եւ հատկապես Հայաստանի Հանրապետության հետ: Ղարաբաղյան առաջին պատերազմի ընթացքում Ադրբեջանը ականապատ դաշտեր է ստեղծել ոչ միայն Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ, այլեւ՝ իր վերահսկողությանն անցած տարածքներում:
1994թ. մայիսյան հրադադարից հետո Լեռնային Ղարաբաղում հարյուրավոր քաղաքացիական անձինք, այդ թվում նաեւ երախաներ, ականի եւ չպայթած ռումբերի զոհ են դարձել, անբուժելի մարմնական վնասվածքներ ստացել: Մոտ երեք տասնամյակ Լեռնային Ղարաբաղում ականազերծման աշխատանքներ են կատարվել: Ադրբեջանն այսօր միջազգային մի քանի կառույցների, առանձին երկրների կողմից ականազերծման գործում օժանդակություն է ստանում: Ի վերջո, խոսքը մի երկրի մասին է, որ ականազերծող տեխնիկա է հատկացնում Ուկրաինային:
`
Ցանկության դեպքում այդ տեխնիկան կարելի է օգտագործել նաեւ քաղաքացիական բնակչության անվտանգության ապահովման նպատակով: Ադրբեջանի պաշտպանության նախարարությունը չունի՞ ականապատված տարածքների քարտեզներ: Անկասկած ունի եւ, հավանաբար, օգտագործում է: Պարզապես քաղաքական խնդիր է դրված միջազգային հանրությանը ներշնչել, որ «Հայաստանը շարունակում է ականային ահաբեկչությունը, խոչընդոտում իրենց բնակության վայրեր խաղաղ մարդկանց վերադարձին»: Մերժելով Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության հավաքական վերադարձի իրավունքը՝ Բաքուն ճգնում է «համարժեքություն» ստեղծել: Բայց կոնկրետ այս դեպքում ստացվել է ինչպես միշտ. Ալիեւի «աջ ձեռք» հերքել է նրա«ձախ ձեռքի» տարածած տեղեկատվությունը:
Իսկ առհասարակ, տպավորություն է, որ չնայած բռնատիրական կարգերին, Բաքուն լիովին չի վերահսկում ,,ազատագրված տարածքների,, օպերատիվ իրավիճակը: Պաշտոնապես հայտնի է, որ ելումուտքը խստորեն կանոնակարգված է, քաղաքացիները չեն կարող ազատորեն տեղաշարժվել, բայց գործնականում, երեւում է, Արցախին սահմանակից ադրբեջանաբնակ շրջաններում կողոպուտի մեծ մրցավազք կա: Նման դեպքերում մարդիկ կարող են բախվել նաեւ ադրբեջանցի զինվորականների կողմից տեղադրված ականննեերի: Ամեն դեպքում Բաքուն որեւէ իրեղեն ապացույց չի ներկայացնում: Ականային միջադեպերի մասին տեղեկատվությանը կից նույնիսլ տեսա-լուսանկարային նյութեր չեն հրապարակվում: Ամենեւին էլ բացառված չէ, որ գործ ունենք ֆեյք «զոհեր» մասին տեղեկատվա-քարոզչական տեխնոլոգիայի հետ:
