Ռուսական ռուբլու աննախադեպ արժեզրկման պատճառով, որը դեռ շարունակվում է, այս գարնանն անորոշ ժամանակով անելանելի դրության մեջ են հայտնվել Ռուսաստան մեկնող խոպանչիները. մի կողմից՝ նրանց համար անիմաստ է դարձել գնալը,մյուս կողմից՝ հազարավոր ընտանիքների համար այդ գումարը եկամտի գլխավոր կամ միակ աղբյուրն է։ Ինչպես գիտենք, արտագնա աշխատանքի մեկնող հայերը հիմնականում ընդգրկված են երեք ոլորտում՝ առևտրի և շինարարարության, հանրային սննդի ոլորտներում, որոնցից, մասնագետների գնահատմամբ հատկապես տուժելու է շինարարությունը Ռուսաստանի դեմ պատճամիջոցների պատճառով ստեղծված տնտեսական վիճակի հետևանքով։ Անգործ մնացած խոպանչիների,հատկապես շինարարների համար այժմ նույն աշխատանքը Հայաստանում արդյոք դժվա՞ր է գտնել նույն աշխատանքից, ինչքա՞ն է աշխատավարձը և արդյոք վարձրատրությունն անհամեմատ չի՞ զիջում։
Գործատուների միության նախագահ Գագիկ Մակարյանն «Առաջին լրատվական»-ին հայտնեց, որ իրենց հաշվարկներով ՝ պատժամիջոցների հետևանքով Ռուսաստանի ֆինանսատնտեսական վիճակից ելնելով՝ այս տարի տարբեր ոլորտների միգրանտներ չեն կարողանա գնալ արտագնա աշխատանքի, իսկ գնացողներն, ամենայն հավանականությամբ, ժամանակից շուտ կվերադառնան, որովհետև արդյունք չի տալու հիմա մեկնելը։ «Բանն այն է, որ գնողունակության կտրուկ նվազման, ռուբլու անկման հետևանքով բոլոր ոլորտի աշխատողներն են տուժում, բայց ամենից մեծ հարվածի տակ հայտնվում է շինարարությունը, որոնց մի մասը կա´մ կսառեցվի, կա´մ ընդհանրապես անորոշ ժամանակով կհետաձգվի։ Սակայն պետք է նշեմ, որ դա չի խանգարում, որ, օրինակ, երեկ մի մարզից մոտ 26 հոգի որոշել են այնուամենայնիվ մեկնել»,-նկատում է նա։
Գործատուների միության նախագահի կարծիքով՝ այժմ արտագնա աշխատանքի մեկնողները կարելի է ասել՝ բախտի հույսով են գնում, գուցե նաև իրենց աչքով հասկանալու՝ ինչ է կատարվում, ինչ վիճակ է։ «Ընդհանուր առմամբ այս ամենը ցույց է տալիս, որ որոշ միգրանտներ աելի շատ ոչ թե բարձր վարձատրության աշխատանքի համար են մեկնում,այլ ավելի շատ իրենց ընտանեկան հոգսերից հեռու կամ ուղղակի ճնշող միջավայրից ազատ կյանք վարելու ու դրան զուգահեռ աշխատելու,այսինքն ազատ կյանքն ու վայելքները աշխատանքի հետ համատեղելու հնարավորության համար։ Այսինքն՝ որոշ մասի՝ արտագնա աշխատանքի մեկնելը որոշակի հոգեբանական երևույթ է։Մինչդեռ այս պահին հատկապես շինարարության ոլորտում կա աշխատուժի մեծ պահանջարկ, ավելին՝ պակասորդ»,-նկատում է Մակարյանը։
Նշենք,որ բոլոր մարզերում և վարչական շրջաններում գործող ՄՍԾ Զբաղվածության ապահովման և աշխատանքային ներուժի զարգացման վարչության փոխանցմամբ՝ այս պահին բավականին շատ թափուր աշխատատեղեր կան ատաղձագործի, պատշարի, զոդողի, ներկարարի, այլ շինարարական և մասնագիտական աշխատանքների ոլորտում։
Անդրադառնալով ոլորտում աշխատուժի պահանջարկին՝ Մակարյանը նշեց, որ հատկապես շինարարության ոլորտում թե´ մարզերում, թե´ Երևանում շինարարկան մեծ ակտիվություն կա և դեռ կավելանա։ «Միայն Կառավարության ծրագրով սպասվում են բազմաթիվ մանկապարտեզների, դպրոցների, բազմաբնակարան շենքերի, մեծամասշտաբ ճանապարհների, ջրագծերի ու ջրամբարների շինարարություն։ Հանրային ծառայությունները մատուցող կազմակերպություններն անգամ իրենց շինարարության համար չեն կարողանում աշխատուժ գտնել, մասնագետների դեֆիցիտ կա, որովհետև չեն ցանկանում շինարարական աշխատանքներոմ ներգրավվել՝ համարելով ցածր աշխատանք։․Այսպիսով՝ կարող ենք ֆիքսել, որ շինարարության ոլորտում պահանջարկն ավելի մեծ է, քան աշխատուժի քանակը կամ դիմելիությունը»,-նշում է նա։
Նրա փոխանցմամբ՝ շինարարության աշխատաշուկայում գները բավականին լավն են. «Այնպիսի ընկերություններ կան, որ, օրինակ՝ 6000-7000 դրամ գումար են տալիս օրական շինարարական աշխատանքի, իսկ կոնկրետ արհեստավորներին երբեմն մինչև 1000-12000դրամ են վարձատրում»։
Մեր զրուցակցի խոսքով՝ աշխատաշուկայում խնդիրը ոչ միայն աշխատատեղերն ու վարձատրությունն է, այլ աշխատողների անհամապատասխան պահանջներն ու վարքագիծը է։ «Շատ աշխատանքային միգրանտների համար Հայաստանում այսօր աշխատնքներ կան, սակայն,մեր դիտարկմամբ, երբեմն հայ շինարարները այնպիսի մեծ, անիրատեսական գներ են առաջարկում, որ ստիպված գործատուները մտածում են օտարերկրյա, օրինակ՝ տաջիկ աշխատողներ աշխատանքի վերցնելու մասին։ Բացի այդ՝ հաճախ մեր աշխատողները ծույլ ու ոչ կարգապահ են, դանդաղաշարժ, կամ երբեմն 5 օր աշխատելուց հետո աշխատավարձ են պահանջում»,-ընդգծում է նա։
Լուսանկարը՝ panorama.am-ի
