Այս տարվա հունիսի 6-ին Ստյոպա Սաֆարյանը հրաժարական է տվել Հանրային խորհրդի նախագահի պաշտոնից և ժամանակավոր պաշտոնակատար է դարձել Արամ Սաֆարյանը: Անցել է ավելի քան 5 ամիս, և այս ընթացքում Հանրային խորհուրդը, որն, ի դեպ, Սահմանադրությամբ նախատեսված մարմին է, որևէ գործունեություն չի ծավալել: Հանրային խորհրդի կայքում որևէ թարմացում չկա, որևէ քննարկում տեղի չի ունեցել:
Արամ Սաֆարյանը այս առնչությամբ, «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում նշեց, որ գործող օրենքը նախատեսում է, որ ՀԽ նախագահի հրաժարականից հետո 30-օրյա ժամկետում պետք է նշանակվի նոր Հանրային խորհրդի կազմ և ՀԽ նոր նախագահ: «Մենք այդ մասին ունեցել ենք քննարկում, ընդունված կարգով դրա մասին տեղյակ ենք պահել կառավարությանը և սպասում ենք, որ գործող օրենքի շրջանակներում այս հարցի կարգավորմանը: Կարծում եմ՝ շուտով լուծումներ կլինեն»,-ասաց Սաֆարյանը:
Դիտարկմանը, որ 30 օրը վաղուց անցել է, նա ասաց. «Չեմ կարող որևէ մեկնաբանություն անել, ես ինձ վերապահված լիազորության շրջանակներում ժամանակին տեղեկացրել եմ, որ այդպիսի որոշում ընդունելն անհրաժեշտ է, սպասում ենք լուծումների: Ես մեղավորներ չեմ փնտրում, դա լրագրողների գործն է: Ես արձանագրում եմ ճշմարտությունը, իրողությունը: Մենք սպասում ենք լուծումների»:
Հարցին, թե ՀԽ անդամներն աշխատանքի գնո՞ւմ են, ՀԽ նախագահի պաշտոնակատարը պատասխանեց. «Հանրային խորհրդի բոլոր անդամների հետ ունեցել ենք խոսակցություններ, զրույցներ, ՀԽ անդամներն էլ ինձ նման սպասում են օրինական լուծումների: Այդքան բան: Մենք չենք ուզում խախտել գործող օրենքը, որովհետև համարում ենք, որ լեգիտիմ հանրային խորհուրդը կարող է ստեղծվել միայն օրենքի ուժով:
Ես ոչ սպասում եմ, ոչ էլ չեմ սպասում, որ ինձ կնշանակեն անպայման: Եթե կնշանակեն, ես պատրաստ եմ ծառայելու իմ երկրին, իմ ժողովրդին: Եթե կնշանակեն ուրիշին, նույնպես ուրախությամբ կփոխանցեմ իմ գիտելիքներն ու փորձը»:
Ինչ վերաբերում է նրան, որ բազմաթիվ հարցեր կան, որոնք կարիք ունեին քննարկվելու Հանրային խորհրդում, Արամ Սաֆարյանը նկատեց. «Ես կարծում եմ՝ դա միայն Հանրային խորհրդի հոգսը չէ, որովհետև Հանրային խորհուրդը ըստ օրենքի և Սահմանադրության հանդիսանալով կառավարության խորհրդատվական մարմին, փոխադարձ հետաքրքրության առարկա պետք է լինի և կառավարության, և Հանրային խորհրդի կողմից: Եթե փոխադարձ հետաքրքրություն չկա, ուրեմն կասկածի տակ է դրվում նրա գոյության անհրաժեշտությունը»:
