Մինչ Հայաստանի խորհրդարանում շարունակվում է կառավարության ծրագրի առիթով ընդդիմություն-մեծամասնություն բառի բուն իմաստով «ռազբորկան», Բաքվում ընդունելով Ադրբեջանում ՄԱԿ մշտական համակարգողին, Իլհամ Ալիևը Մինսկի խմբի համանախագահներին հերթական անգամ մեղադրել է 28-ամյա անգործության և այդպիսով փաստորեն նաև պատերազմի համար: Ալիևը նշել է, որ ինքը տարիներ շարունակ հորդորել է պատժամիջոց կիրառել Հայաստանի հանդեպ, որ ի կատար ածվեն ՄԱԿ ԱԽ չորս հայտնի բանաձևերը և այդպիսով «վերադարձվեն Ադրբեջանի տարածքները»: Սակայն համանախագահները, որ ՄԱԿ ԱԽ մշտական անդամներ էին, անտեսել են այդ հորդորները և Բաքուն, ըստ Ալիևի, ստիպված է եղել ի վերջո պատերազմով «ազատել» իր տարածքները: Այդպիսով, Ալիևը մի կողմից մեղադրում է համանախագահներին, և ոչ առաջին անգամ, մյուս կողմից փաստորեն թուրք-ահաբեկչական պատերազմի պատասխանատվությունը փորձում է տեղափոխել նրանց վրա: Ընդ որում հատկանշական է, որ նա այդ բանն անում է ՄԱԿ համակարգողի հետ հանդիպմանը, ակնհայտորեն օգտագործելով առաջին իսկ առիթը:
Առաջին իսկ առիթը այն հեռախոսազրույցներից հետո, օրինակ, որ տեղի էին ունեցել Մակրոն-Պուտին, հետո Բայդեն-Մակրոն, իսկ հետո Մակրոն-Փաշինյան ձևաչափով: Արդյո՞ք դրանց ընթացքում եղել են Ալիևին անհանգստացնող թեմաներ կամ օրակարգեր, թե՞ Բաքվի ղեկավարը փորձում է համենայնդեպս անել կանխարգելիչ քայլեր, գուցե նաև նվազագույնը այն նկատառումով, որ համանախագահ երկրներից կապվեն նաև իր հետ: Այդ իմաստով շոշափել էի օրերս հարցը, թե արդյո՞ք Մակրոնը Պուտինի և Բայդենի հետ զրույցներից հետո զանգահարելով Երևան, առաջիկայում կզանգահարի նաև Ալիևին: Ի դեպ, նախորդ անգամ՝ մի քանի շաբաթ առաջ, զանգահարելով և շնորհավորելով Նիկոլ Փաշինյանին, Մակրոնը երկու օր անց խոսել էր նաև Ալիևի հետ: Այս անգամ անցել է 3-4 օր, սակայն չի եղել Մակրոն-Ալիև զրույց: Դա՞ է անհանգստացրել Ալիևին, որը որոշել է ՄԱԿ համակարգողի հետ հանդիպմանն առիթն օգտագործել իր հանդեպ ուշադրություն գրավելու համար: Թե՞ Ալիևը սպասում է զանգի, պարզապես փորձում է պատրաստվել սակարկության: Ի դեպ, այս համատեքստում գուցե ուշադրության արժանի է նաև հանգամանքը, որ հենց արտաքին այդ հեռախոսային «մաքոքի» ֆոնին է նաև Երևանում էլ կառավարության ծրագրի քննարկումը դառնում ներքաղաքական բուռն աղմուկ-աղաղակի առիթ:
