Օգոստոսի 24-ին կառավարության ծրագրի խորհրդարանական քննարկման մեկնարկը եղել է Պատիվ ունեմ դաշինքի մասնակի բոյկոտի որոշումով: «Պատիվ ունեմ» խմբակցությունը հայտարարել է, որ ի նշան բողոքի կլքի դահլիճը այն ժամանակահատվածում, երբ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը ելույթով կներկայացնի ծրագիրը: Դաշինքը հայտարարել էր, որ կվերադառնան միայն հարցերի և պատգամավորների ելույթների ժամանակ: Ի տարբերություն «Պատիվ ունեմ»-ի, Հայաստան դաշինքը մնացել է դահլիճում հենց սկզբից, այսինքն չի լքել այն վարչապետ Փաշինյանի ելույթի ժամանակ: «Պատիվ ունեմ» դաշինքի մասնակի բոյկոտը իհարկե քաղաքական քայլ է, որոշակի ակտ, ակցիա, որը թերևս խորքային առումով ավելի շուտ պայմանավորված կարող է լինել ոչ թե իշխանության հանդեպ վերաբերմունքով՝ այդ հարցում դաշինքը երբեք չի կաշկանդվել արտահայտել այն ամենասուր հռետորաբանությամբ, որքան ներընդդիմադիր մրցակցությամբ:
Ինչպես առիթ եմ ունեցել նշելու բազմիցս, չնայած մարտավարական գործակցությանը, «Հայաստան» և «Պատիվ ունեմ» դաշինքները, իսկ խորքային առումով դրանց առաջնորդներ Ռոբերտ Քոչարյանն ու Սերժ Սարգսյանը գտնվում են ռազմավարական տարբեր շահերի տիրույթում: Դրա դրսևորումները առկա են ոչ միայն դեռևս իշխանության եղած ժամանակաշրջանից, այլ նաև հետհեղափոխական ժամանակաշրջանի տարբեր փուլերում, այդ թվում նաև հետպատերազմական շրջափուլում, երբ ձևավորվել էր փողոցային պայքարն ու դրա՝ Հայրենիքի փրկության շարժում ձևաչափը: Այդ համատեքստում, կառավարության ծրագրի քննարկման մեկնարկին դահլիճը լքելու Պատիվ ունեմ դաշինքի որոշումը թերևս միտված էր ցույց տալ, որ իրականում դաշինքը առավել արմատական և սկզբունքային ընդդիմադիր դիրքերում է, քան Հայաստան դաշինքը: Առավել ևս այն պարագայում, երբ նախօրեին Վերաքննիչ դատարանի որոշումով փոխվել էր Հայաստան դաշինքի պատգամավոր Արմեն Չարչյանի խափանման միջոցը և վերականգնվել էր կալանքը: «Պատիվ ունեմ» դաշինքը այդ ֆոնին նախաձեռնված ակցիայով, փորձում է նախկին համակարգի շահառու, նախկին համակարգի ընտրող, համակիր ուժերին ցույց տալ, որ ինքն իրականում ավելի սկզբունքային, կամ այլ կերպ ասած՝ ավելի անկեղծ ընդդիմություն է: Երևույթն անշուշտ միանգամայն բնորոշ է Հայաստանի ներքաղաքական պատմության թերևս ամբողջ ընթացքին, երբ տարբեր ընդդիմադիր ուժեր և խմբեր բողոքավոր ընտրազանգվածի առաջ «պայքարում» էին իրական ընդդիմություն ընկալվելու համար:
Լուսանկարը՝ panorama.am-ի
