Ռեյկյավիկում տեղի է ունեցել Ռուսաստանի և ԱՄՆ արտգործնախարարների հանդիպումը, որի ընթացքում Սերգեյ Լավրովն ու Էնթոնի Բլինկենը քննարկել են միջազգային օրակարգին վերաբերող տարբեր հարցեր: Հանդիպման առումով ուշադրության է արժանի հանգամանքը, որ ամերիկյան կողմն իր հաղորդագրությունում նշում է նաև հայ-ադրբեջանական հակամարտության երկարատև լուծում գտնելու հեռանկարը: Ռուսական կողմի պաշտոնական հաղորդագրության մեջ չկա այդ թեմայի մասին հիշատակում:
Երևանի մամուլի ակումբի նախագահ Բորիս Նավասարդյանի կարծիքով՝ փորձ է արվելու խնդրի առանձին բաղադրիչներ տեղափոխել Մինսկի խմբի համանախագահության ձևաչափ. «Բայց որքանով դա կհաջողվի՝ դեռ վաղ է խոսել, որովհետև ակնհայտորեն դրան ընդդիմանալու են և՛ Ռուսաստանը և՛ Ադրբեջանը։Քանի որ այն գործընթացները, որոնք այսօր տեղի են ունենում և որոնց վերաբերյալ, ըստ երևույթին, կա որոշակի համաձայնություն և՛ Ռուսաստանում և Ադրբեջանում, իսկ ի դեմս Ռուսաստանի՝ նաև Հայաստանի համաձայնությունը, որևէ այլ խաղացողների ներգրավումը ձեռնտու չէ հիմնական որոշումներ կայացնողների համար։ Իսկ Հայաստանը, մենք ցավոք, որպես հիմնական որոշումներ կայացնողներ չենք կարող ընկալել այս ձևաչափում։ Միայն Հայաստանն է, որ կարող է լիովին շահագրգռված լինել այլ համանախագահների ներգրավմամբ»,-«Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց նա։
Նավասարդյանի խոսքերով՝ Հայաստանի կողմից դիվանագիտական խողովակներով որոշ ջանքեր ձեռնարկվում են.«Սակայն դրանք իհարկե բավարար չեն, որովհետև շատ կարևոր է, որպեսզի ԱՄՆ-ն, Ֆրանսիան, ու ընդհանրապես միջազգային կառույցները վստահ լինեն, որ Հայաստանն այլ գործընթացների մեջ ներգրավված չէ, որտեղ կարող են այդ շփումների բովանդակությանը հակասող նախաձեռնություններ քննարկվեն և ընդունվեն։ Մինչև Հայաստանը չկարողանա ապացուցել, որ իր քաղաքականությունը հստակ է, որ ինքը պատրաստ է որպես ինքնուրույն սուբյեկտ հանդես գալ՝ շատ հետևողական ու վճռական մասնակցություն միջազգային հանրության կողմից դժվար թե կարելի է ակնկալել»։
Դիտարկմանը, որ Ֆրանսիան Հայաստանին առաջարկել է ռազմական օգնություն, ԱՄՆ-ն հասցեական հայտարարություն արել, Իրանը նշել սահմանների փոփոխության անթույլատրելիության մասին, իսկ օրերս նաև Հնդկաստանն է Ադրբեջանին կոչ արել հետ քաշել զորքերը Հայաստանի սահմաններից ու զերծ մնալ սադրանքներից, Բորիս Նավասարդյանն արձագանքեց.«Դրանք ուղերձներ են կամ ակնկարկներ, որ այդ պետությունները պատրաստ են իրենց դերակատարությունն ունենալ խնդրի հետ կապված գործընթացում, սակայն բնականաբար նրանք նախաձեռնողականություն հանդես չեն բերելու, մինչև չհամոզվեն նրա մեջ, ինչի մասին ես ասացի՝ առ այն, որ Հայաստանն ունի հստակ մոտեցումներ ու պատրաստ է ներառել լայն միջազգային հանրությանն այս գործընթացներում»։
Մեր զրուցակիցը կարծում է, որ միջազգային հանրությունը չի կարող չունենալ հետաքրքրություն, որովհետև այն ամենը, ինչ կատարվում է աշխարհում, ենթադրում է, որ կա ոչ թե մեկ-երկու, այլ բազմաթիվ խաղացողներ, որոնք ուզում են ներգրավվածություն ունենալ ու պարտավոր են համարում ունենալ ներգրավվածություն. «Բայց բնականաբար մտածում են նաև արդյունավետության մասին։ Իսկ արդյունավետությունը կարող է լինել միայն այն դեպքում, եթե անմիջապես շահագրգռված կողմը նույնպես պատրաստ է ընդունել իրենց որոշակի մասնակցությունը»,-եզրափակեց նա։
