«Առաջին լրատվական»-ի այն հարցին, թե ինչպես են ճարտարապետներն ու հուշարձանագետները վերաբերվում այն մտքին, որ եկեղեցուն պետք է հանձնել միայն գործող եկեղեցիները, ճատարապետության թանգարանի տնօրեն Աշոտ Գրիգորյանը պատասխանեց.
«Եթե եկեղեցին ի վիճակի կլինի, ասենք, այնպիսի կառույց, ինչպիսին Զվարթնոցն է, պեղելուց հետո վերակառուցել, իհարկե կարելի է միացնել, բայց կան հուշարձաններ, որոնք խոր ուսումնասիրության կարիք ունեն։ Նրանք նստած են հնագույն շերտերի վրա»։
Ա. Գրիգորյանի խոսքով՝ նման խնդիր առայժմ ոչ եկեղեցին է կարողանում լուծել, ոչ էլ պետությունը. «Բայց եկեղեցուն տալուց հետո, եթե դա պիտի դառնա ընդամենը մոմավառության կետ, և չուսումնասիրվի, խնդիրը կբարդացվի։ Դրա համար, ըստ երևույթին, առայժմ կարելի է ինչ-որ տարբերակ գտնել։ Թե ինչ ձևով՝ արդեն պետք է քննարկել։
Զվարթնոցը լուրջ հետազոտությյան կարիք ունի։ Մենք ունենք մինչուրարտական, ուրարտական, հեթանոսական և քրիստոնեական շերտեր։ Ինքը՝ կառույցը, որպես քրիստոնեական՝ իր տեսակի մեջ եզակի է, բայց ունի նաև որոշակի պատմություն։ Եթե հետազոտական, ուսումնասիրական, պահպանական և վերականգման ուսումնասիրության դերը եկեղեցին կարող է ստանձնել՝ կարելի է տալ, բայց ես մի քիչ կասկածում եմ թե պետության, թե եկեղեցու հնարավորությունների վրա։ Գուցե դեռ պետք է համբերենք, կոնսերվացնենք մինչև լավ օրերը»,- հավելեց Ա. Գրիգորյանը։
