«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է «Քաղաքացու որոշում» սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ Գարեգին Միսկարյանը։
– Պարոն Միսկարյան, Փաշինյանը հայտարարում է, որ արտահերթ ընտրությունների առաջարկն անում էինք որպես հանգուցալուծում։ Հիմա, սակայն, արտահերթ ընտրությունների օրակարգ չկա։ Ինչպե՞ս եք գնահատում։
– Փաշինյանի հայտարարությունը վկայում է այն, որ կառավարող ուժը չի ըմբռնել արտահերթ ընտրությունների իրական անհրաժեշտությունը, քաղաքական դաշտի առողջացման և ճգնաժամերը հաղթահարելու գործում այդ ընտրությունների կարևորությունը։ Ասել, թե նրանց կողմից խնդիրների մակերեսային ընկալումը ինձ համար նորություն է, սխալ կլինի։ Դա ակնհայտ էր 2018 թվականի անցումային կառավարության ձևավորումից ի վեր։ Պարզապես, եթե նախկինում հույս կար, որ ինչ-որ կերպ հնարավոր էր ողջախոհության խոսքը տեղ հասցնել, որ հնարավոր էր լսելի լինել և կառուցողական քննադատությամբ ստիպել, որ որոշում կայացնողները գործեն ի նպաստ պետության, ապա հիմա նման սպասելիքներ և ակնկալիքներ չկան։ Նիկոլ Փաշինյանը և իր ապագաղափարական քաղաքական թիմը տապալել են ռեֆորմերը, չեն կատարել հեղափոխության ամբիոնից հնչեցրած խոստումները, իրենց չկշռադատված, անտրամաբանական արտաքին և ներքին քաղաքականությամբ Հայաստանը պարտության են տարել և պարտավոր են գնալ արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների։ Սա է իրականությունը։
– Պարոն Միսկարյան, տասնյակ ՀԿ–ներ արտահերթ ընտրություններից հրաժարվելը բացասական գնահատեցին, կարծում եք՝ դեռ կա՞ հնարավորություն արտահերթ ընտրություններ անցկացնելու։
– Ես կասեի՝ ոչ թե կա արտահերթ ընտրությունների հնարավորություն, այլ դրա անհրաժեշտությունը աներկբա է։ Հայաստանում արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունները անխուսափելի են։
– Քոչարյանամերձ ուժերը նշում են, որ Քոչարյանի վախից «Իմ քայլը» որոշեց հրաժարվել ընտրություններից։ Ըստ Ձեզ՝ հասարակության տրամադրությունները քաղաքական ուժերը գիտե՞ն, ի՞նչ է ուզում հասարակությունը։
– Կա այլ կարծիք, ըստ որի՝ պատճառը հայտնի երգիչ Մհեր Արմենիայի կուսակցություն հիմնելու մասին հայտարարությունն էր։ Ես կարծում եմ, որ երկու տարբերակն էլ կյանքի իրավունք ունեն։ Բայց ես հակված եմ նրան, որ արտահերթ ընտրություններից հրաժարվելու այլ քաղաքական հաշվարկներ կային։ Դրանք մեկը չեն, տարբեր են և, մեծ հաշվով, անէական։
– Արդյո՞ք իշխանությունը, որ պնդում է, թե հասարակական պահանջ չկա ընտրություններ անցկացնելու, իրականության զգացումը չի կորցրել։
– Կարծում եմ, որ ոչ։ Նրանք ուղղակի հերթական անգամ սեփական շահերը առաջ տանելու համար հղում են անում հանրությանը։ Իրենց ասածը նույնն է, թե ես պնդում եմ, որ եթե արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններ չանցկացնելու պահանջով ցույցեր չեն եղել, հետևաբար՝ հանրային պահանջ կա արտահերթ ընտրություններ կազմակերպելու։ Պարզ է, չէ՞, որ ոչ ոք սրան լուրջ չի վերաբերվի։
