ԵԽԽՎ նստաշրջանում մասնակցությունը լավ փորձ էր ևս մեկ անգամ ներկայացնելու Հայաստանի Հանրապետության դիրքորոշումը ինչպես լիագումար նիստերի դահլիճում, այնպես էլ կոմիտեներում և աշխատանքային հանդիպումներում: Որքան էլ առցանց շփումները հնարավորություններ տան, անձնական շփումները մնում են կարևոր: Այս մասին «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց ԱԺ Պետաիրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ, «Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավոր Վլադիմիր Վարդանյանը, ով նաև ԵԽԽՎ-ում ՀՀ պատվիրակության անդամ է:
«Ռազմագերիների հարցը օրակարգ չմտնելու հարցը շահարկվեց: Սակայն հայկական պատվիրակությունն ամբողջ նստաշրջանի ընթացքում բարձրաձայնել է գերիների վերադարձի հարցը, այդ հարցը քննարկվեց տարբեր քաղաքական խմբերի շրջանակներում, կոմիտեներում և երկու մեծ քաղաքական խմբերի ղեկավարներ այդ հարցը բարձրաձայնել են ԵԽԽՎ գլխավոր քարտուղարի հետ հարցուպատասխանի ժամանակ… Ասել, որ այս հարցը հաջողությամբ չպսակվեց, նշանակում է չիմանալ, թե ինչ ընթացակարգեր կան ԵԽ-ում»,- նշեց Վարդանյանը:
Վարդանյանի խոսքով՝ Ադրբեջանը գերեվարված անձանց պատանդի կարգավիճակով պահում է՝ այդ գործոնն օգտագործելով բանակցությունների համար: Պատագամավորը նշեց նաև, որ եթե անգամ ռազմագերիների հարցը օրակարգում ներառվեր և բանաձև ընդունվեր, դա կունենար բարոյաքաղաքական նշանակություն, քանի որ ԵԽԽՎ բանաձևերը պարտադիր բնույթ չեն կրում:
«Հայկական կողմը աշխարհին պետք է ապացուցի, որ Ադրբեջանը ռասիստական պետություն է»,- ընդգծեց Վարդանյանը: -Աշխարհը պետք է իմանա, որ էթնիկ հայերի ֆիզիկական գոյությունը վտանգված է»:
Անդրադառնալով հարցին, թե Արցախի կարգավիճակի հարցն այս մթնոլորտում ինչ հրատապություն ունի, Վլադիմիր Վարդանյանը նշեց. «Արցախի կարգավիճակի հարցը պայմանավորված է նաև նրանով, թե միջազգային ատյաններում ինչքանով կհիմնավորվի այն թեզը, որն 88թ. ի վեր առկա է, և այսօր ավելի ակնառու է դառնում,որ էթնիկ հայը Ադրբեջանի որևիցե տեսակի վերահսկողության ներքո չի կարող իրեն անվտանգ զգալ: Սրանից ելնելով՝ պետք է մտածել Արցախի կարգավիճակի մասին, որովհետև Ադրբեջանում ռասիստական ռեժիմ է:
Այսօր ոչ միայն զինված այլ նաև քաղաքացիական անձինքն են Ադրբեջանում գերության մեջ, որոնք իրենցից որևէ վտանգ չեն ներկայացնում, նրանց միակ «մեղքը» հայ լինելն է, և եթե միջազգային կառույցները հանդուրժելու են, որ 21-րդ դարում մարդը իր էթնիկ ծագման պատճառով միջազգային հանցագործության զոհ դառնա, ապա չգիտեմ ինչ կլինի, այնուամենայնիվ, միջազգային իրավունքի գործիքը պետք է օգտագործել… Ադրբեջանին սանձելը ոչ միայն մեր խնդիրն է, այլ նաև շատ այլ երկրների: Այն, ինչ տեղի ունեցավ Արցախում, պետք է կարևոր նախազգուշացում լինի շատ երկրների համար»:
վարդանյանը նաև հավելեց, որ անհրաժեշտ է ունենալ ուժեղ, կայուն պետություն, ներպետական միասնության առկայություն, լուրջ դիվանագիտական և արտաքին քաղաքական աշխատանք, բոլորիս ռեսուրսների մեկ տեղում՝ ուղղված հայանպաստ հարցերի լուծմանը:
Մանրամասն՝ տեսանյութում:
