Ասում են՝ տնտեսությունը մարդու տրամադրության հետ կապված երևույթ է, մինչև մարդիկ դեպրեսիայից դուրս չեն գալիս, տնտեսությունը չի աշխուժանում։
Համավարակ, հետ պատերազմ․ մեր տնտեսությունը հիմա ի՞նչ վիճակում է՝ ծա՞նր, թե՞ ծայրահեղ ծանր․ «Առաջին լրատվական»-ի հարցին «Էքսպորտ Արմենիա» փորձագետների ասոցիացիայի համահիմնադիր Էմիլ Ստեփանյանը պատասխանեց․ «Ես կասեի, որ մեր տնտեսությունը ծայրահեղ ծանր վիճակում է։ Կորոնավիրուսից հետո պատերազմը կրկնակի հարված էր տնտեսությանը։ Այն ժամանակ վիճակը ծանր էր, հիմա արդեն դարձավ ծայրահեղ ծանր։ Այս պարագայում համաձայն եմ, որ բնակչության գումար ծախսելու տեմպը կախված է տրամադրությունից։ Այս ամենի հետ մենք ոչ միայն չունենք տրամադրություն, այլ նաև չունենք որոշակիություն։ Մենք հիմա բոլորս օր օրի սպասում ենք ինչ-որ փոփոխությունների, իսկ փոփոխությունները կարող են լինել թե՛ դեպի լավը, թե՛ դեպի վատը։ Բացի նրանից, որ տրամադրություն չունենք, կայունություն էլ չունենք։ Քանի դեռ կա այս անկայունությունը, այնքան ավելի խորանալու է Հայաստանի տնտեսական ճգնաժամը»։
Պատերազմական և հետպատերազմական շրջանում բիզնես ակտիվությունը նվազել է՝ տուժել են գրեթե բոլոր ոլորտները, որոնք դեռևս չէին մարսել համավարակի հետևանքները։ Այս ծայրահեղ ծանր իրավիճակից դուրս գալու առաջնային գործառույթն ո՞ւմն է՝ բիզնես-միջավայրի՞նը, թե՞ կառավարությանը․ «Առաջին լրատվական»-ի հարցին Էմիլ Ստեփանյանը պատասխանեց․ «Ես կարծում եմ, որ առաջնային գործառույթը կառավարությանն է։ Այսինքն՝ կառավարությունը պետք է ազդակ տա, որպեսզի գործարարները հասկանան, թե որ ուղղությամբ է պետք շարժվել։ Պատերազմի ժամանակ, ես կասեի, որ գործարարները բավականին ակտիվ էին՝ ուղղակի այդ ակտիվությունն ուղղված էր դեպի ռազմաճակատ։ Ես պասիվություն չեմ զգացել, և բոլորն աշխատում էին մեկ ուղղությամբ։ Հիմա իրավիճակը փոխվել է, և բիզնեսը սպասում է, թե ինչ է լինելու, որպեսզի հասկանա՝ որ ուղղությամբ գնա»։
Մանրամասները՝ տեսանյութում։
