Թերթը գրում է, որ Ռոբերտ Քոչարյանի փաստաբանները թերևս առաջիկայում ստիպված կլինեն ևս մեկ դատական հայց հարուցել՝ այս անգամ Խորհրդային Հայաստանի վերջին առաջնորդներից մեկի՝ Սուրեն Գուրգենի Հարությունյանի դեմ.
«Հայաստանում հրատարակվել է Հարությունյանի «Անցյալի և ներկայի մասին» գրքի հայերեն, նորացված տարբերակը, որտեղ Ռ.Քոչարյանի մասին բավական սուր բնորոշումներ կան։ Ահավասիկ այդպիսի կտորներից մեկը. «Անշուշտ, Քոչարյանը թույլ է տվել շատ սխալներ, իսկ ոմանց կարծիքով՝ նույնիսկ հանցագործութուններ։ Պատահական չէր նաև նրա նախագահական գործունեության արյունոտ եզրափակումը՝ 2008 թվականի մարտին։ Նրա համար այժմ կարևոր է, թե ինքը ինչ գնահատականի կարժանանա հայոց պատմության մեջ։ Հայերիս համար, համարձակվում եմ հայտարարել, Քոչարյանը նախագահի պաշտոնում իր «եզրափակիչ ակորդով», ինչպես ամերիկացիներն են ասում, որպես «կաղ բադ»՝ կմնա մեր ժողովրդի պատմության մեջ՝ անկախ այն բանից, թե հետագայում ինչ պաշտոն կկորզի իր համար»,- գրում է Հարությունյանը։
«Գրքի ռուսերեն տարբերակը լույս է տեսել 2009 թվականին: Հայերեն տարբերակը, որը հրատարակվել է վերջերս, լույս է տեսել փոփոխություններով և լրացումներով: Ստորև ներկայացնում ենք գրքի «2008թ. մարտի 1-2-ի ողբերգական իրադարձությունները» գլուխը՝ աննշան կրճատումներով»,- գրում է թերթը և մեջբերում.
«Ցավոք, աննախանձելի ավարտեց իր նախագահական գործունեությունը Ռոբերտ Քոչարյանը՝ ոստիկանական, հատուկ նշանակություն և զինվորական ստորաբաժանումներ հանելով հանրահավաքի մասնակիցների դեմ: Հետևանքը ողբերգական էր՝ սպանվածներ, վիրավորներ, ջարդ ու փշուր արված խանութներ և գրասենյակներ, հրկիզված մեքենաներ, հասարակության է՛լ ավելի խոր պառակտում և անվստահության աճ իշխանության նկատմամբ: Զինված ստորաբաժանումների հետ բնակչության նման բախումներ Հայաստանը չի իմացել խորհրդային իշխանության և անկախության բոլոր տարիներին: Քոչարյանն իր գործունեությունն անփառունակ ավարտեց՝ սև հետք թողնելով ժողովրդի պատմական հիշողության մեջ:
Մինչ այժմ էլ չեմ կարողանում հասկանալ այդ քայլը, որ Քոչարյանը ձեռնարկեց՝ Երևանում ցրելով ընդդիմության ներկայացուցիչների ցույցը: Իր ժողովրդի հոգեբանությունն իմացող մարդը չէր կարոդ այդպես վարվել: Այդ քայլը դրսևորում է ոչ թե քաղաքական գործչի կամքը, արիությունն ու վճռականությունը, այլ ավելի շուտ վախը ժողովրդի, իշխանությունը կորցնելու հանդեպ, որ կարող է իր արարքների համար պատասխանատվություն կրել նոր քաղաքական ուժերի իշխանության գլուխ գալու դեպքում: Իր գործողություններով Քոչարյանը Հայաստանը նետեց երկպառակության հորձանուտը(…):
Հանրապետությունում շատերն ասում են, որ Սերժ Սարգսյանի պաշտոնակալությունը ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ Քոչարյանի երրորդ ժամկետը: Նոր նախագահին նման պիտակ պետք չէ, այն պետք է վերացնել, որպեսզի չխանգարի նրան իր գործունեության մեջ»:
