Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Լևոն Ավետիսյանի՝ վերջերս (մայիսի 24-ին) կայացրած դատավճռով 5 տարվա ազատազրկման էր դատապարտվել Արշակ Մկրտչյանը, որովհետև «ամեն անգամ պապը փլավ չի ուտում…». տուժողը՝ Անահիտ Հակոբյանը, մի քիչ շուտ էր գլխի ընկել:
Իսկ ի՞նչ էր արել բարձրագույն կրթությամբ, ոչ մի տեղ չաշխատող, Երևանում ծնված, մեծացած, ամուսնացած ու ԼՂՀ Քաշաթաղի շրջանի Բերձոր քաղաքում հաշվառված այս անձնավորությունը. մինչ այս գործը հասցրել էր 2009-ին էլ Լեռնային Ղարաբաղում խարդախության հոդվածներով դատապարտվել 2 տարի 6 ամիս ժամկետով պայմանական ազատազրկման: Չգիտենք՝ այնտեղ դատավորներից ում անունով է ինչքան փող ուզել և ումից (կամ չի ուզել), սակայն գործի նյութերից երևում է, որ այդ պատժաչափի փորձաշրջանը դեռ չլրացած՝ ընտրված մեթոդը սկսել է փորձարկել Հայաստանում, կրկին բռնվել է ու ցուցմունք տվել, թե դատավորներին կաշառք է տվել:
Սկզբում կասկածելով, որ դատավորները կարող է և «սուրբ չլինեն», գործին «կպել է» Հատուկ քննչական ծառայությունը. 2011 թ. փետրվարի 1-ին ՀՔԾ-ում քրգործ է հարուցվել ՀՀ քրօրի 311 հոդվածի 4-րդ մասի 3-րդ կետի (դատավորի կողմից կաշառք ստանալը) և 313 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով (կրկին անգամ կատարված կաշառքի միջնորդությունը): Արշակից ստորագրություն են վերցրել չհեռանալու մասին, և սկսել զբաղվել պաշտոնյաներով: Իսկ փետրվարի 10-ին Արշակ Մկրտչյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել կաշառք տալու փորձի համար: Բայց հետո քննիչները տեսել են, որ դատավորները «կաշառքից» խաբար չեն, մոտ 1,5 ամիս անց՝ Արշակ Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել են և նրան նոր մեղադրանք են առաջադրել քրօրի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ, 5-րդ կետերով (խարդախությունը, որը կատարվել է խոշոր չափերով՝ 841,645 ՀՀ դրամի, կրկին անգամ՝ կաշառք տալու պատրվակով) և 333 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով (սուտ մատնությունը, որը զուգորդվել է առանձնապես ծանր հանցագործության մեջ մեղադրելով), ապա նրան կալանավորել են:
Պարզվել է, որ Արշակ Մկրտչյանը, տեղեկանալով, որ ՀՀ վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանում քննվում է Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի վճռի դեմ Անահիտ Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքը, նրանից խարդախությամբ խոշոր չափի գումար հափշտակելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու եղանակով դրդել է Անահիտ Հակոբյանին իր միջոցով կաշառք տալ գործի քննությունն իրականացնող դատավորին՝ բողոքաբերի օգտին որոշում կայացնելու համար: Այդ պատրվակով Ա.Հակոբյանից 2010 թվականի դեկտեմբերին ստացել է 1000 ԱՄՆ դոլար ու վստահեցրել, թե այդ գումարը որպես կաշառք տվել է վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանի դատավոր Կարեն Չիլինգարյանին: Վերջինս էլ կաշառքից տեղյակ չի եղել, բայց վերաքննիչ բողոքը մասնակի բավարարել է: Արշակ Մկրտչյանը բախտի բերմամբ 1000 դոլար «օդից փող է կպցրել», և նա՝ «ազարտի» մեջ ընկած, կրկին «ձեռնտու» առաջարկ է արել Ա.Հակոբյանին. վստահեցրել է վերջինիս, թե վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանի որոշումն արդեն մուտքագրվել է Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարան և, դարձյալ խաբեությամբ ու վստահությունը չարաշահելով, դրդել է նրան իր միջոցով ևս 1500 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալ՝ այս անգամ Մալաթիա-Սեբաստիայի դատարանի այն դատավորին, ում վարույթում կքննվի նշված քաղաքացիական գործը: Ա.Հակոբյանը կասկածել է, բայց համաձայնել է և այս տարվա հունվարի 19-ին Ա.Մկրտչյանին տվել ոստիկանության կողմից մշակված 1300 ԱՄՆ դոլար: Այստեղ արդեն Արշակի բախտը չի բերել՝ ոստիկանության աշխատակիցները նրան բռնել են: Տվյալ փաստով մերկացվելուց հետո Ա.Մկրտչյանը ոստիկանությունում, ապա նաև նախաքննական մարմնում սուտ մատնություն է կատարել՝ իր բացատրություններում և ցուցմունքներում հայտարարելով հանցագործությանն առնչություն չունեցող անձանց կողմից տարբեր, այդ թվում՝ առանձնապես ծանր հանցագործություններ կատարելու մասին՝ գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է: Նա հայտարարել է, թե իբր անցյալ տարի, դեկտեմբերի 23-ին քաղաքացիական վերաքննիչ դատարանի դատավոր Կարեն Չիլինգարյանի աշխատասենյակում, նրան որպես կաշառք տվել է 1000 ԱՄՆ դոլար, 2008 թ.-ին՝ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Սիմիզար Հովսեփյանին՝ 500 ԱՄՆ դոլար կաշառք, այն էլ՝ դատական նիստերի քարտուղար Սուսան Արտաշեսյանի միջոցով, 2010թ.-ին՝ նույն դատարանի դատավոր Սարիբեկ Արամյանին էլ 1000 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալու պայմանավորվածություն է ձեռք բերել նիստերի քարտուղար Մայրանուշ Սամսոնյանի միջոցով: Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալը միջնորդել է դատաքննությունն անցկացնել արագացված կարգով և ընդունել է մեղադրանքը: Հենց նույն՝ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների մեկ այլ դատավոր՝ Լ.Ավետիսյանը դատաքննության արդյունքում պարզել է, որ ամբաստանյալ Արշակ Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա արարքների որակումը ճիշտ է: Իսկ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը. որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առել այն, որ Արշակը հանցանքն ընդունել և զղջում է, խնամքին է թոշակառու մայրը, բնութագրվում է դրական: Իսկ ծանրացնող հանգամանքներ չեն եղել: Ուստի դատարանը, նկատի ունենալով, որ Ա.Մկրտչյանը փորձաշրջանի ընթացքում կատարել է ծանր հանցանք, վերացրել է ԼՂՀ-ի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նրա նկատմամբ սահմանված 2 տարի 6 ամիս ժամկետով փորձաշրջանը և այդ չկրած պատժաչափը գումարել նոր կայացվելիք դատավճռի պատժաչափին: Ըստ այդմ, դատարանը վճռել է Ա.Մկրտչյանին խարդախության համար դատապարտել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով, սուտ մատնության համար՝ 2, և նշանակված պատիժները մասնակի գումարելով պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով: Նշանակված պատժին մասնակի գումարելով ԼՂՀ դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը՝ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում 5 տարի ժամկետով: Ա.Մկրտչյանից հօգուտ Ա.Հակոբյանի, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, կբռնագանձվի նաև 500 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ: Դատավճիռը բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, և Արշակ Մկրտչյանը պահանջում է պատժի մասով բեկանել և փոփոխել դատավճիռը, խարդախության՝ խոշոր չափի մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել (քանի որ տուժողին փողի մի մասը վերադարձրել է), ազատել ԼՂՀ դատարանի դատավճռով նշանակված պատժից և հաշվի առնելով մեղմացուցիչ հանգամանքները՝ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
