Հանրապետությունում ստեղծված սահմանադրաիրավական ճգնաժամը նոր թափ է հավաքում, իսկ ՍԴ նախագահ Հրայր Թովմասյանը՝ վայելելով նախկին ռեժիմի մնացորդների աջակցությունը, շարունակում է համառել: Ավելի կոնկրետ ՀՔԾ-ն մեղադրանք է առաջադրել ՍԴ ինքնահռչակ նախագահին, իսկ վերջինս էլ ամենայն ցինիզմով հայտարարում է, թե այդ մեղադրանքը ոչինչ չի փոխում իր կյանքում: Ավելին, նա ինչպես իրեն, այնպես էլ ՍԴ մյուս դատավորներին հերոս է անվանում, որոնք հայրենասեր զինվորի անձնուրացությամբ պայքարում են հանուն Հայաստանի ապագայի: Իհարկե Թովմասյանի այս ինքնավստահությունը արհեստական է, քանի որ նա բոլորից լավ է հասկանում, որ իր դիրքերը չափազանց անկայուն են: Փաստացի ՍԴ նախագահը քայլում է բարակ պարանի վրայով և ամեն պահ կարող է գլորվել ձորը: Իրավիճակի բարդությունը հասկանում են նաև ՀՀԿ-ականներն ու քոչարյանականները և Սահմանադրական դատարանի ինքնահռչակ նախագահին փրկելու համար փորձում են դեսանտ իջեցնել՝ ներկայացնելով նրան որպես քաղհալածյալ:
Այս ամենից զատ պետք է փաստենք, որ Սահմանադրական դատարանը Հրայր Թովմասյանի գլխավորությամբ շարունակում է իր քայքայիչ գործունեությունը: Թաքնվելով իրավական նորմերի ետևում՝ նա կազմաքանդում ու ձևախեղում է սահմանադրականության գաղափարը: Գործադիր և օրենսդիր իշխանության ճիրաններից ազատագրված դատարանը փաստացի սերտաճած է նախորդ ռեժիմի մնացուկների հետ և առնվազն լուրջ կասկածներ կան, որ դատավորները հովանավորվում և աջակցություն են ստանում նախկին համակարգի ներկայացուցիչներից:
Քոչարյանականների կողմից քաղհալածյալ հորջորջվող Թովմասյանը ամիսներ առաջ ինքն իրեն համամետում էր առաջնագծում մարտական հերթապահություն իրականացնող զինվորների հետ։ Իսկ հիմա էլ եկել է հերոսների հետ համեմատվելու պահը: Իր իրավունքն է, բայց եթե այդպես է, ապա մենք էլ իրավունք ունենք նրան համեմատել դիակապտությամբ զբաղվող ռազմական հանցագործի հետ, որը բավական չէ, սպանել է Սահմանդրական դատարանը, մի հատ էլ դրա դիակը այս ու այն կողմ է քարշ տալիս՝ ատամներով պոկելով դրա վերջին կռճոնները։
Մենք իրավունք ունենք նաև Հրայր Թովմասյանին համեմատել ծանր բեռի հետ, որը շարունակում է կառչած մնալ հեղափոխական Հայաստանի փեշերից՝ արգելակելով նրա սրընթացը քայլերթը։ Մի խոսքով ինչի հետ ասես, որ չենք կարող համեմատել Սահմանադրական դատարանի ինքնահռչակ դատավորին, բայց փաստը մնում է փաստ, որ սերժսարգսյանական արդարադատության վերջին ուղեբեռը պետք է դուրս շպրտվի մեր իրականությունից։ Հրայր Թովմասյանն անշուշտ պետք է հեռացվի և դա դատական համակարգի բարեփոխման և բարենորոգման մեկնարակային կետն է:
