Ըստ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի կայքի՝ տարեվերջին՝ դեկտեմբերի 8-ին, համայնքի ղեկավարի ընտրություններ են տեղի ունենալու Հայաստանի մի շարք համայնքներում՝ Արարատի մարզի Տափերական, Արագածոտնի մարզի Ավան, Կոշ, Հակո, Զարինջա, Թլիկ, Արմավիրի մարզի Նորապատ, Ֆերիկ, Ալաշկերտ, Գեղարքունիքի մարզի Զովաբեր, Կոտայքի մարզի Ողջաբերդ, Լոռու մարզի Անտառամուտ համայնքներում։ Թավշյա հեղափոխությունից հետո, իհարկե, տարբեր համայնքներում տեղի են ունեցել ընտրություններ, որոնց մասնակցել են հիմնականում անկուսակցական թեկնածուներ կամ էլ համայնքների նախկին ղեկավարները։ Եվ սա հարցեր է առաջացնում մի երկրում, որտեղ առկա է բազմակուսակացական համակարգ, որտեղ, եթե որևէ կուսակցության հարց ուղղես իր անդամների թվաքանակի մասին, մի պատկառելի ցուցակ կարող է խոթել աչքդ։ Սակայն այդ նույն կուսակցությունները զլանում և ավելորդ են համարում մասնակցել ՏԻՄ ընտրություններին, ունենալ արդար ընտրությունների միջոցով ընտրված գեթ մեկ համայնքապետ։
Շատերն են հիշում, թե ինչպես 2016թ․ սեպտեմբերի 18-ին Արարատի մարզի Նոր Կյանք համայնքի ղեկավար ընտրվեց «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության անդամ Գարիկ Սարգսյանը։ Դա իսկապես «քինդեր-սյուրպրիզ» էր, ոչ ոք չէր պատկերացնում, որ Սերժ Սարգսյանի օրոք ընդդիմադիր կուսակցության երիտասարդ անդամը կարող է հաղթանակ գրանցել՝ ճանապարհ հարթելով նաև իր կուսակցության հետագա հաղթանակների համար։ Այսօր արդեն Արարատի մարզպետ Գարիկ Սարգսյանից կան լուրջ դժգոհություններ, նա հաճախ է հայտնվում մամուլի ուշադրության կենտրոնում, ենթարկվում քննադատության, սակայն նրա՝ համայնքի ղեկավար դառնալու համար պայքարը և հաղթանակը չի մոռացվել։
Առաջիկա ՏԻՄ ընտրությունները կարող են իսկապես փորձաքար դառնալ նոր ընդդիմության ձևավորման համար, որի անհրաժեշտությունը կա, որի մասին խոսվում է պարբերաբար։ Մի ընդդիմության, որը կարող է իր օրակարգով, ծրագրերով ստվերում թողնել և քաղաքական աղբանոց նետել Ռոբերտ Քոչարյանի աջակիցներին։ Ուստիև՝ հենց այդ ուժերը չպետք է «մատների արանքով» դիտարկեն ՏԻՄ ընտրությունները։
