Երեկվանից փորձագիտական և քաղաքական շրջանակների ուշադրության կենտրոնում է արտգործնախարար Զոհրաբ Մնացականյանի՝ BBC-ին տված հարցազրույցը, որում նա անդրադարձել է ղարաբաղյան հիմնահարցին և շատերի դիտարկմամբ՝ տվել խուսափողական պատասխաններ։
Քաղաքագետ Ռոբերտ Ղևոնդյանն «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում անդրադառնալով հարցազրույցին ասաց՝ հարցազրույցը երկակի տպավորություն է թողնում.«Առաջին հայացքից կան շատ ճիշտ դիտարկումներ՝ օրինակ Հայաստանի անվտանգության հետ կապված հարցում։ Բայց ինչ վերաբերում է արցախյան հակամարտությանը՝ արտգործնախարարի խոսքերը բավականին տարօրինակ են՝ Արցախի հայկական տարածք լինելը, հետո՝ լրագրողն ասում է, որ հայկական ուժերը մարդու իրավունքների խախտումներ են թույլ տվել, բայց արտգործնախարարի կողմից չկա հակադարձում։ Այնպիսի տպավորություն է, որ արտգործնախարարությունը անընդհատ խուսափում է, վախվորած պատասխաններ է տալիս, ինչը նոր Հայաստանի պայմաններում այնքան էլ հասկանալի չէ»։
Ըստ Ղևոնդյանի՝ ավելի ճիշտ կլիներ, որպեսզի հստակ, կոնկրետ պատասխաններ տրվեին.«Դիվանագիտությունը չի ենթադրում միայն խուսափողական պատասխաններ։ Իհարկե, երբ որ պետք է ՝ այդպիսի պատասխաններ կարող են հնչել, բայց կան որոշակի հարցեր, որոնք վերաբերում են Հայաստանի աշխարհաքաղաքական շահերին և դրանց պետք է կոշտ պատասխաններ տրվեն։ Ընդհանուր առմամբ՝ այնպիսի տպավորություն էր, որ Հայաստանի արտգործնախարարը պատրաստ չէր այնպիսի սադրիչ հարցերի, որոնք լրագրողը տվեց»։
Մեր զրուցակիցը կարծում է, որ խնդրին չպետք է նայենք միայն Ադրբեջանի տեսանկյունից.«Այստեղ ընդհանրապես արտաքին աշխարհին ներկայանալու խնդիր կա։ Եթե մենք կոնկրետ Արցախի հարցում այսպես խուսափողական ենք խոսում, մեր շահերը չենք ցուցադրում՝ դա խնդիր է։
Հայաստանի վարչապետը հայտարարում է. «Արցախը Հայաստան է և վերջ։ Եթե իր վերադասն այդպես է հայտարարում, նախարարը պարտավոր է հենց այդ տրամաբանության մեջ խոսել։ Իսկ նա խոսում է խաղաղությունից, Ադրբեջանից եկող ազդակներից՝ այսինքն ամեն ինչից, բացի կոնկրետ այն կետերից, որոնք նշել է ՀՀ վարչապետը։Արտաքին աշխարհին ներկայանալ այսպես ցրողական ու խուսափողական պատասխաններով՝ նոր Հայաստանի, հետհեղափոխական Հայաստանի համար հետքայլ է»։
Քաղաքագետի դիտարկմամբ՝ առկա է նույնիսկ հակադրություն.«Օրինակ Պաշտպանության նախարարը բավականին հետաքրքիր ձևակերպումներ է արել այս 1.5 տարվա ընթացքում։ Հիշենք «Նոր պատերազմ, նոր տարածքներ» հայեցակարգը։ Այդ մասին նույնիսկ վարչապետն է խոսել Ստեփանակերտում կայացած հանրահավաքում։Մյուս կողմից՝ ՀՀ արտգործնախարարը չի պնդում այդ տեսակետները և դիվանագիտությունն ավելի շատ հանգեցնում է խուսափողականության։Կարծում եմ՝ այս հակադրությունը չի խոսում Հայաստանի քաղաքական համակարգում առկա միասնության ու համակարգված գործողությունների մասին։Ստացվում է ինչ-որ հատվածայնություն, որը չի կարող բխել Հայաստանի Հանրապետության շահերից»,-եզրափակեց նա։
