«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է ՀԱԿ խմբակցության պատգամավոր, ՎՍԴՀԿ ատենապետ Լյուդմիլա Սարգսյանը:
–Տիկին Սարգսյան, ապրիլի 28-ին ԱԺ չորս ոչիշխանական ուժերը կառավարությանն անվստահություն հայտնելու հարցն են պատրաստվում բարձրացնել: Խորհրդարանի մեծամասնության պարագայում, հույսն առնետավա՞զքն է:
–Մենք շատ լավ հասկանում ենք, որ կարող է և հաջողենք այդ գործում, կարող է և քվերակության արդյունքում մեր պահանջը չբավարարվի: Իհարկե նաև հույսներս դնում ենք հանրապետական առողջ հատվածի բանականության վրա, որոնք նույնպես շատ դժգոհ են կառավարության գործունեությունից: Բայց դա չի նշանակում, որ նրանք կարող են այնքան վճռականություն ու քաջություն գտնել և կողմ քվեարկել մեր առաջարկությանը՝ չնայած ոչինչ բացառել պետք չէ: Դա մի մեծ գործունեության սկիզբն է, որ մենք սկսում ենք չորս խմբակցություններով, և որը կարող է շարունակվել նաև փողոցում, որին կարող են միանալ արտախորհրդարանական այլ ուժեր, առանձին անհատներ, ուղղակի ՀՀ հազարավոր քաղաքացիներ: Սա մեծ գործընթացի սկիզբն է, եթե ուզում են մասնակից լինել մեծ գործընթացին և բարեփոխումներին, ուրմեն ՀՀԿ-ականները պետք է գիտակցեն, որ այս գործընթացը՝ անկախ իրենց կամքից, միևնույնն է, գնալու է և վատ չէր լինի, որ իրենք այս գործընթացի զարգացման մեջ մասնակցություն ունենային և ինչ-որ տեղ ռեաբիլիտացիայի ենթարկեին իրենց գործող կառավարության գործունեությունը, որին կամա թե ակամա նպաստել են իրենց քվեարկություններով, նրանց ներկայացրած օրինագծերին կողմ լինելով: Կցանկանան բարեփոխման կողմնակից լինել, ուրմեն պետք է կողմ քվեարկեն, չեն ցանկանա՝ պետք է բարեփոխել ոչ միայն կառավարությունը, այլ նաև ամբողջ իշխանությունը: Չնայած մեր խմբակցությունը վաղուց այն կարծիքին է, որ կառավարության փոփոխությունը մի քայլ է, որ պետք է տանի հիմնական նպատակի՝ ամբողջական իշխանափոխություն:
–Չհաջողելու դեպքում ի՞նչ քայլեր կլինեն, գուցե զանգվածային հանրահավաքնե՞ր:
-Դուք ուզում եք, որ ես հիմա բացահայտեմ մի ծրագիր, որը դեռ մշակվո՞ւմ է:
–Այսինքն՝ ծրագի՞ր է մշակվում:
-Միանշանակ, ինչպե՞ս կարելիէ քայլեր սկսել, երբ չգիտես, թե ինչպես ես շարունակելու:
–Մամուլում այս օրերին տեղեկություններ են տարածվում, թե այս գործընթացը պլանավորել է երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը, և նա է այս ամենի թիկունքում, ինչպե՞ս կարձագանքեք դրան:
–Ես կասեի՝ դա հիմարություն է, որևիցե մեկը մեզ հետ մեր անելիքը չի կարող պլանավորել: Եթե ինչ-որ մարդիկ փորձում են ձախողել մեր այս իրոք կարևոր գործընթացը և դրա համար ինչ-որ աբսուրդային կարծիքներ արտահայտել և կցել ինչ-որ մարդկանց, ես կարծում եմ, որ նրանք նախ և առաջ վնասում են Հայաստանի Հանրապետությանը:
–Րաֆֆի Հովհաննիսյանն էլ խոսեց այդ մասին, ինչո՞ւ Մարտի մեկի հանրահավաքում մեղավորների անունների հետ միասին չտրվեց Քոչարյանի անունը:
-Իսկ ի՞նչ պարտադիր է հնչեցնել, վաղուց հայտնի է ովքեր են՝ համենայնդեպս մի քանի մարդու մասով վաղուց հայտնի է, թե ովքեր են կազմակերպել Մարտի մեկի սպանդը: Թող բարի լինեին հանձնաժողով ստեղծեին, բացահայտումները տեսանելի լինեին, եթե իհարկե իրենցից ամեն մեկը անմիջական մասնակցություն չի ունեցել: Եթե հիշում եք, ես իմ ելույթում ասացի, որ սա ձեր ռեաբիլիտացիայի հնարավորությունն է, մի մտեք մի բանի մեջ, որին դուք չեք մասնակցել և մի փորձեք պաշտպանել մարդկանց, ովքեր ձեզ դրել են այս անհարմար իրավիճակի մեջ:
– Իսկ համակարծի՞ք եք Լևոն Զուրաբյանի այն տեսակետին, որ Մարտի մեկի բացահայտմանը Քոչարյանը հիմա չի խոչընդոտում և միայն խոչընդոտողը Սերժ Սարգսյանն է:
-Ես ուզում եմ իմ կարծիքը ասել, հիմնական խոչընդոտողն իհարկե Սերժ Սարգսյանն է, բայց կան էլի օժանդակ բազմաթիվ մարդիկ, ովքեր մեղսակից են այդ գործընթացին և բնականաբար կհետաձգեն բացահայտումը: Քանի դեռ կա այս իշխանությունը, Մարտի մեկի ոճրագործությունը չի բացահայտվելու, մեր բոլոր ջանքերն այդ ուղությամբ ի չիք են դարձել: Բացահայտման շահերից է բխում, որ երկրում ամբողջական իշխանափոխություն տեղի ունենա:
