Ատելության խոսքի և բռնության քարոզի շուրջ «Առաջին լրատվական»- ի հետ քննարկմանը մասնակցեցին Գյումրիի «Ժուռնալիստների Ասպարեզ ակումի» խորհրդի նախագահ Լևոն Բարսեղյանը և «Խոսքի ազատության պաշտպանության կոմիտեի» նախագահ Աշոտ Մելիքյանը:
Եվրոպական մի շարք երկրներում ատելության խոսքի կիրառումը քրեականացված է օրենքով. ատելության խոսքը, խտրականության քարոզը համարվում են քրեական հանցագործություններ: Վենետիկի հանձնաժողովը Հայաստանին կոչ է արել փոփոխություններ կատարել օրենքում, խորհուրդ են տվել փոխել կամ չեղարկել ատելության խոսքի մասին ոչ հստակ օրենքները: Սակայն ընդդիմախոսները նշում են, որ այստեղ ստորջրյա մի շարք խութեր կան, և սա խոսքի ազատությունը սահմանափակելու պատճառ կարող է հանդիսանալ:
Լևոն Բարսեղյանի խոսքով՝ մեր ՔՕ-ում էլ կա կյանքի և առողջության սպառնալիքի, գույքի հետ կապված սպառնալիքի քրեականացվածությունը: «Ես մի անգամ հաղորդում եմ ներկայացրել մարդու կյանքին բանավոր հնչած սպառնալիքի մասով, բայց այդ հոդվածը շատ անորոշ է. նշված է՝ եթե կա այդ սպառնալիքն իրականացնելու իրական հնարավորություն: Այս իմաստով՝ եղած-չեղած հոդված է»:
«Մեր օրենսգրքով նույնպես նախատեսված է քրեական պատասխանատվություն, օրինակ, ռասսայական, կրոնական խտրականության համար և այլն, բայց ոչ վիրավորանքի ու զրպարտության համար,- նշեց Աշոտ Մելիքյանը,- վիրավորանքն ու զրպարտությունն ապաքրեականացնելու համար մենք շատ երկար տարիներ պայքարել ենք: Խոսքին պետք է պատասխանել խոսքով, այս դեպքում քրեական պատասխանատվությունն ամենևեին էլ տեղին չէ, դա հղի է ավելի վատ հետևանքներով:
Հայաստանը հարուստ ժողովրդավարական ավանդույթներ առայժմ չունի: Մեզանում ցանկացած քննադատություն իշխանության ներկայացուցչի հասցեին, կարող է ընկալվել որպես վիրավորանք: Քննադատությունը երբ որակվում էր որպես վիրավորանք կամ զրպարտություն, մարդիկ փորձում էին հաշվեհարդար տեսնել դատական ատյաններում: Երբ չունենք ժողովրդավարության հարուստ ավանդույթ, այդ վտանգները շատ մեծ են»:
Մանրամասն՝ տեսանյութում:
