«Ռուսական ներխուժման սպառնալիքի տակ է ողջ հետխորհրդային տարածքը, այդ թվում՝ Հայաստանը»,- «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում այս մասին ասաց ռուս հրապարակախոս, քաղաքական վերլուծաբան Անդրեյ Պիոնտկովսկին՝ անդրադառնալով ուկրաինական և ղրիմյան զարգացումներին և դրանց հնարավոր ազդեցությանը հետխորհրդային տարածքի վրա:
Պիոնտկովսկին նշեց, թե այսօր Պուտինի մամլո ասուլիսից պարզ երևաց, որ նա վախեցած է ամերիկացիների սպառնալիքներից, քանի որ առաջին անգամ ԱՄՆ-ն կոնկրետ սպառնալիքներ էր հնչեցրել՝ ուղղված Ռուսաստանին և ռուս որոշ գործիչների անձնական հաշիվների սառեցման, դրանց հրապարակայնացման վերաբերյալ։ Սա վախեցրել է Պուտինին ու ստիպել նահանջել, ինչն էլ նա այսօր արեց: Ըստ Պիոնտկովսկու՝ Պուտինը, որպես դրա վառ ապացույց, երկու հայտարարություն արեց՝ որ Ուկրաինա զորք չի մտցնի, և երկրորդ՝ որ Ռուսաստանը չի պատրաստվում միացնել Ղրիմը:
«Շատ լավ է, որ նա այսպես ասաց, քանի որ մինչ այդ օրը պլանավորվել էր միայն ներխուժում Ղրիմ և Ուկրաինա: Իսկ Ղրիմում ռուսական զորքերի ներկայությունը նա հերքեց, թեև բոլոր փորձագետներն են հասկանում, որ դրանք ռուսական հատուկ ծառայություններն են Ղրիմում, սակայն նա նահանջեց միջազգային ճնշման արդյունքում:
Հիմա գլխավորն այն է, որ Ամերիկան ու Եվրոպան շարունակեն այդ ճնշումները, հասկանան, որ Պուտինը ստում է ու ցանկանում է օկուպացնել Ղրիմը, և իրագործեն իրենց սպառնալիքները՝ հրապարակեն հաշիվները, բռնագրավեն Աբրամովիչի և պուտինյան մյուս քսակների ունեցվածքը: Այս պարագայում նա կնահանջի վերջնականապես:
Նրա այսօրվա ելույթն իշխող ղեկավարության շրջանում դժգոհության արդյունքն էր, քանի որ Ուկրաինայի հետ պատերազմի պուտինյան գաղափարին աջակցել էին իր շրջապատից միայն երեք-չորս մարդ, որոնք չունեն հաշիվներ Արևմուտքում, իսկ որոնք այստեղ կողոպտում են և պահում այդ գողոնը Արևմուտքում՝ դեմ էին դրան: Այսինքն՝ նա զգացել է իր շրջապատի և Արևմուտքի դժգոհությունը, որի արդյունքում էլ հետընթաց գրանցվեց»,- նման կարծիք հայտնեց ռուսաստանցի հրապարակախոսը: Վերջինս նաև պնդեց, որ չնայած Պուտինի ելույթների, նա ջանալու է պահել Ղրիմը, ուստի շատ կարևոր է, որպեսզի Արևմուտքը շարունակի իր ճնշումները:
Անդրեյ Պիոնտկովսկին նշեց, որ Հայաստանը, փաստորեն, երջանիկ երկիր է, որտեղ չկա ռուսալեզու հասարակություն, քանի որ Ղրիմյան զարգացումները ցույց տվեցին, որ սպառնալիքի տակ է ողջ հետխորհրդային տարածքը և այն երկրները, որտեղ ապրում է ռուսալեզու հասարակություն:
«Այսօր բավական անհանգստացած են Ռուսաստանի և Պուտինի համար այնպիսի գործընկերներ, ինչպիսիք են Լուկաշենկոն և Նազարբաևը, օրինակ՝ Ղազախստանի կեսը ռուսալեզու են, այս իրադարձությունները պարզ ցույց տվեցին, որ հետխորհրդային տարածքում անվտանգության համակարգ գոյություն չունի, և երկրներ ներխուժելը Պուտինը կարող է արդարացնել իր բնակչությանը պաշտպանելու պատճառաբանությամբ:
Ի դեպ, նա ասում է, որ սպառնալիքի տակ են ոչ միայն Ռուսաստանի քաղաքացիները, այլև իրենց հայրենակիցները, ուստի յուրաքանչյուր էթնիկ ռուս, նույնիսկ հանդիսանալով Ղազախստանի կամ Բելառուսի, Հայաստանի քաղաքացի, կարող է օգտագործվել՝ որպես զորք մտցնելու առիթ: Ես նույնիսկ Անգլիայի փոխարեն կանհանգստանայի, որովհետև Անգլիայում մի քանի հարյուր հազար ռուս հարուստներ են ապրում. գուցե մի հրաշալի օր Պուտինը ցանկանա պաշտպանել Անգլիայում իր հայրենակիցներին»,- ասաց Պիոնտկովսկին՝ շարունակելով, որ լավ կլիներ, եթե ոչ միայն փորձագետները, այլև հետխորհրդային երկրների ղեկավարները, որոնք լռում են, և որոնցից որևէ մեկը չարձագանքեց ուկրաինական զարգացումներին, որևէ մեկը չաջակցեց Պուտինին, բայց նրա դեմ էլ դուրս չեկավ՝ քննադատելով նրան, բարձրացնեն անվտանգության նոր համակարգի անհրաժեշտության հարցը: Ռուսաստանցի հրապարակախոսի խոսքով՝ այս անհանգստությունը կհասկանա միջազգային հանրությունը, բայց հետխորհրդային երկրները բարձրաձայն պետք է այդ մասին խոսեն և պահանջեն:
Ամփոփելով՝ նա նշեց, որ ինչպես վրացական պատերազմը, այս զարգացումները ևս չեն ավելացնի Ռուսաստանի հանդեպ դրական վերաբերմունքը: Ղրիմի անեքսիան և ողջ Ուկրաինայի օկուպացիայի փորձերը վատթարացրել են ՌԴ-ի հարաբերությունները միջազգային հանրության հետ, նրա եվրասիական ծրագրերը ևս դատապարտված են անհաջողության, քանի որ դրանք հանդիսանում են իմպերիալիստական ամբիցիաների արտահայտությունը և ԽՍՀՄ-ը ինչ-որ կերպ վերականգնելու մտադրությունը:
