ԲՀԿ-ական պատգամավոր Վարդան Բոստանջյանն այսօր ասուլիսի ընթացքում հայտարարել է, որ ոչ մի ողբերգություն չի լինի, եթե խորհրդարանական ընտրությանը Հայ ազգային կոնգրեսը զբաղեցնի «Բարգավաճ Հայաստան»-ի տեղը: Այսինքն՝ ԲՀԿ-ական պատգամավորը, որը Դալլաքյանի հայտնի անանուն հայտարարությունից հետո Գագիկ Ծառուկյանի հասցեին ակնարկ անգամ նշմարելով՝ հրաժարվեց Վիկտոր Դալլաքյանի հետ քավորությունից, հայտարարում է, որ ԲՀԿ-ն պատրաստ է երկրորդից, ասենք, երրորդ տեղում հայտնվելուն:
Վարդան Բոստանջյանը հայտարարել է նաև, որ «Բարգավաճ»-ում ինքնաբավ մարդիկ են հավաքված և բարդույթավորված խանդ չունեն արտախորհրդարանական ընդդիմության հասցեին: Սա, ըստ էության, բավական հետաքրքրական տրանսֆորմացիա է, որ ապրում է ԲՀԿ-ական տվյալ պատգամավորը, հատկապես կոալիցիայից ԲՀԿ-ի դուրս գալու վերաբերյալ խոսակցությունների մասին նրա իսկ վերջերս տված գնահատականից հետո: Փաստորեն, ԲՀԿ-ում հասկացել են, որ երբ տեղի է ունենում ներքաղաքական որոշակի գործընթաց, ապա լավագույն տարբերակն այդ գործընթացին ադեկվատ լինելն է, ոչ թե գործընթացին լեզու հանելը կամ դրա վրա քար նետելը: Ասել կուզի, որ «Բարգավաճ Հայաստան»-ում սկսել է գերակշռել որոշակի քաղաքական մտածողություն, ինչի մասին ակնարկում է Վարդան Բոստանջյանը, օգտագործելով ինքնաբավ և չբարդույթավորված գործիչներ արտահայտությունը:
Այստեղ նաև նշմարվում է որոշակի ակնարկ երևի թե Ռոբերտ Քոչարյանի հասցեին, այն իմաստով, որ ԲՀԿ-ն, հայտարարելով ինքնաբավության մասին, փորձում է ցույց տալ, որ ամենևին էլ Քոչարյանի շահով կամ ծրագրերով և, առավել ևս, ցանկությամբ ու տրամադրություններով չէ, որ առաջնորդվում է քաղաքական դաշտում: Սա, իհարկե, կարող է հետաքրքրական իրավիճակի հանգեցնել թե ներիշխանական դաշտում, թե ընդհանրապես ներքաղաքական առումով: Բանն այն է, որ, այսօր հայտարարելով Կոնգրեսին չխանդելու մասին, մեկ էլ տեսար՝ վաղը ԲՀԿ-ն Կոնգրեսին առաջարկի ներքաղաքական գործակցության առավել գործնական տարբերակներ՝ երկրում իրավիճակ փոխելու առումով, քան իշխանությունը, այսինքն՝ քան Սերժ Սարգսյանը: Այլ կերպ ասած՝ դրանով կարող է իրապես քաղաքական մրցակցային որոշակի մի նիշ սահմանվել, ինչն անկասկած կբարձրացնի ներքաղաքական գործընթացի արդյունավետությունը և կարող է իսկապես նպաստել երկրի զարգացմանը, երկրում իրավիճակի փոփոխությանը: Գլխավորը, որ, իսկապես, ներքաղաքական առկա գործընթացին պետք է վերաբերվել առանց բարդույթների և, այսպես ասած, կողմնակի ծրագրավորման: Կարելի է քննադատել, կարելի է ընդդիմախոսել, կարելի է ներկայացնել հակադիր առաջարկներ ու ֆորմատներ, սակայն այդ գործընթացի մեջ բարդույթներով մտնելը կամ դրա վրա բարդույթներով ազդել փորձելը ուղղակի անմտություն է, ինչից կարծես թե ԲՀԿ-ն հրաժարվում է: Այդ հրաժարումն, անկասկած, կլինի թե կուսակցության, թե ներքաղաքական գործընթացի օգտին:
