Հայաստանի Ազգային ժողովն այլևս իրավունքի ուժով արձակված է: Արձակված խորհրդարանը, իհարկե, կշարունակի իր աշխատանքը, մինչև նոր խորհրդարանի առաջին նիստը: Ըստ այդմ՝ ներկայիս խորհրդարանը մինչև դեկտեմբերի կես կգործի: Թե ինչպես կգործի, արդեն այլ հարց է: Փորձը ցույց է տվել, որ դե ֆակտո լիազորությունը դադարեցրած խորհրդարանը աշխատում է բավականին անփույթ: Գլխավոր հարցը ներկայումս արդեն կապված է նոր խորհրդարանի հետ, ինչպիսին է այն լինելու, ինչպիսի ուժեր են հայտնվելու, ինչ հարաբերակցությամբ:Մյուս կողմից ռեյտինգային համակարգն առիթ է տվել կարծիքների, որ խորհրդարանի ընտրությունը չի լինի քաղաքական, և այդպիսով բաց կմնա քաղաքական ընտրությամբ քաղաքական խորհրդարան ձևավորելու հարցը: Այստեղ ճշմարտության հատիկ, անշուշտ, կա, սակայն պրակտիկ իրականության ֆոնին այն, թերևս, շատ փոքր է: Ի վերջո` որոշիչը լինելու է ոչ թե ընտրակարգը, այլ այն, թե ինչպես է իրավապահ համակարգը պահպանելու դրա օրինական ընթացքը:
Թեմայի շուրջ «Առաջին լրատվական»- ի հետ քննարկմանը մասնակցեցին քաղաքագետ Էդգար Վարդանյանը, վերլուծաբան Նարինե Դիլբարյանը և պատմաբան Աղասի Մարգարյանը:
Ն. Դիլբարյանի կարծիքով՝ ռեյտինգային ընտրակարգի շուրջ մտահոգությունը չափազանցված չէ: «Ինձ համար ցնցակաթվածային էր այն, որ իշխանությունը բավական հեշտ հրաժարվեց այդ մեծ և լուրջ գործընթացից: Ընտրական օրենսգրքի տապալումը պարտություն է մեր առաջընթացի ճանապարհին, պարտություն քաղաքական խորհրդարան ձևավերելու նպատակի առջև»,- նշեց Նարինե Դիլբարյանը՝ հավելելով, որ նախկին համակարգից շատերը իրենց ուզում են տեսնել խորհրդարանում, նրանք հեշտ չեն հրաժարվելու ունեցածից:
Է. Վարդանյանը հակադարձեց՝ նշելով,որ իշխանությունն ամեն ինչ անում էր, որպեսզի ԸՕ փոփոխության կարևորությունը հանրությունը տեսնի և համոզի քաղաքական ուժերին՝ ընդունել այն: «Իշխանությունը կարողացավ հասնել Վենետիկի հանձնաժողովի դրական գնահատականին: Իշխանության դիրքերն ամրապնդվեցին: Միակ բանը, որ Փաշինյանը չարեց, «հոկտեմբերի 2» չկազմակարեպելն էր: Բայց այդ քայլին չգնաց, քանի որ այնպիսի խնդիր էր դրված, որ դա Վենետիկի հանձնաժողովի կողմից կարող էր դիտարկվել որպես անհարկի ճնշում խորհրդարանի վրա»,- նշեց քաղաքագետը:
Ա. Մարգարյանի խոսքով՝ տեսականորեն ռեյտինգային ընտրակարգը կարող է իդեալական ընտրակարգ լինել բոլորովին այլ քաղաքական միջավայրում: «Խնդիրը քաղաքական միջավայրն է և հանրային վերաբերմունքը ընտրությունների քաղաքական ինստիտուտի նկատմամբ… Համամասնական ընտրակարգը քաղաքական առումով լավագույն տարբերակն է խորհրդարանական պետության համար: Բայց դրա համար անհրաժեշտ է նախևառաջ կուսակցական համակարգ ունենալ, Հայաստանում կուսակացական համակարգ չկա»,- նշեց պատմաբանը:
Մանրամասն՝ տեսանյութում:
