Սուրբ Ծնունդը հայ ընտանիքներում իսկական տոն է, որի ժամանակ պատրաստվում են հատուկ ուտեստներ: Ծիսական ուտեստի համալիրում, ինչպես մեզ հետ զրույցում նշեց պատմական գիտությունների թեկնածու, ազգագրագետ Սամվել Մկրտչյանը, գերակայողը փլավներն էին, ձկնեղենն ու ապուրները. «Բանջարեղենը, սպանախը, ձուն և պասուց տոլման ևս տոնին դնում էին սեղանին, իսկ խմիչքներից հիմնականն էր գինին»:
Հին երևանցիներն այս տոնին անպատճառ բրնձով փլավ էին եփում, որը համեմված էր չամիչով: Մարդկանց մեջ տարածված էր մայրամա ճաշ կամ բանջար անունով ապուրը, որը պատրաստում էին նախօրոք չորացրած բանջարով և սիսեռով: Մշեցիները համոզված էին, որ այդ բանջարը ժամանակին Աստվածամայրն է քաղել և հավատում էին դրա բուժիչ ուժին:
Այս օրը արգելվում էր մսեղեն կերակուրի ճաշակումը, մինչև քահանան պասը չլուծեր: Տանտիրուհիները տոնի առթիվ բաղարջ հաց էին թխում, որի մեջ սովորաբար դրամ էին դնում: Հացը կտրում էին ճրագալույցից հետո՝ ըստ ընտանիքի անդամների թվի: Ում ընկներ դրամը, նշանակում էր՝ այդ տարին նա հաջողակ էր լինելու:
Նա «Առաջին լրատվական»-ին փոխանցեց նաև, որ այդ օրը հոգևորականները մեծ քանակությամբ նշխարք էին պատրաստում և երիտասարդների օգնությամբ բաժանում իրենց ծխի անդամներին:
