Սեպտեմբերին կայանալիք Երևանի քաղաքապետի ընտրություններից առաջ ամենաքննարկվող հարցերից մեկը դրա հնարավոր մասնակիցների ցանկն է: Եթե որոշ կուսակցություններ արդեն հայտարարել են, որ անպայման մասնակցելու են ընտրություններին, և հիմա փորձում են հստակեցնել, թե ում դեմքով, ով է գլխավորելու ցուցակը, ով է լինելու քաղաքապետի իրենց թեկնածուն, ապա ՀՀԿ-ի հարցով բացարձակ անորոշություն է: ՀՀԿ-ականները սպասում են իրենց ղեկավարի որոշմանը, չնայած յուրաքանչյուրն ունի իր մոտեցումը: Ըստ որոշ տեղեկությունների՝ քաղաքապետի ընտրություններին մասնակցելու մասով ՀՀԿ-ն բաժանվել է երկու մասի՝ մասնակցելու և չմասնակցելու կողմնակիցների:
Նոր ՀՀԿ-ականները, այն մարդիկ, որոնք վերջին մի քանի տարիներին են անդամակցել ՀՀԿ-ին և ակտիվ դիմադրության կողմնակիցներ են, կարծում են, որ կուսակցությունը անպայման պետք է մասնակցի ընտրություններին, քանի որ չմասնակցելը հավասարազոր է կուսակցության մահվան իրողության վավերականացմանը: Մյուս թևը, այսպես կոչված հին գվարդիան, ընդհակառակը, կարծում է, որ մասնակցությունն է բերելու մահվան իրողության արձանագրմանը:
Նոր հանրապետական թևի ներկայացուցիչներից կարելի է առանձնացնել ԱԺ փոխնախագահ Արփինե Հովհաննիսյանին, արդարադատության նախկին նախարար Դավիթ Հարությունյանին, պաշտպանության նախկին նախարար Վիգեն Սարգսյանին: Նրանք համարում են, որ ընդամենը երեք ամիս առաջ երկրի կառավարող քաղաքական ուժ համարվող ՀՀԿ-ն չի կարող չմասնակցել այնպիսի կարևոր քաղաքական միջոցառման, ինչպիսին մայրաքաղաքի ավագանու ընտրություններն են:
Մասնակցության կողմնակիցների կարծիքով՝ ՀՀԿ-ն չմասնակցելով ընտրություններին ցույց է տալու, որ ինքը դե ֆակտո գոյություն չունի: Մինչդեռ մասնակցությունը արձանագրելու է այս կուսակցության գոյությունը՝ գործող իշխանության ընդդիմախոսի կարգավիճակում, գործող իշխանությունից դժգոհ շերտերի տրամադրությունների արտահայտիչ: Մասնակցության կողմնակիցները համոզված են, որ չնայած նոր իշխանության, և նրա վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի նկատմամբ առկա էյֆորիկ տրամադրություններին, հանրության շրջանում քիչ չեն մարդիկ, ովքեր տարբեր պատճառներով դժգոհ են հեղափոխության արդյունքներից, չնայած այդ դժգոհությունը հրապարակային արտահայտություն չունի: Ընտրություններին իրենց մասնակցության դեպքում իրենք կարող են ակնկալել այդ ընտրազանգվածի քվեները, քանի որ այսօր միայն ՀՀԿ-ն է, որ չի համագործակցում գործող իշխանության հետ: Մինչդեռ չմասնակցելով թույլ են տալու, որ դժգոհ ընտրազանգվածը վերակողմնորոշվի դեպի այլ կուսակցություններ, և հետո այդ մարդկանց դժվար կլինի հետ բերել:
Երևանի ավագանու ընտրությունները բոյկոտելու կողմնակիցները ՀՀԿ հին գվարդիան է՝ Գալուստ Սահակյանի, Գագիկ Մինասյանի և մյուս հոգնած ու քաղաքական իմաստով նաև թոշակի գնացած ՀՀԿ-ականների հետ միասին: Նրանց չմասնակցության տրամաբանությունն այն է, որ հանրության շրջանում էյֆորիան այս պահին այնքան բարձր է, որ մասնակցության դեպքում ՀՀԿ-ն ուղղակի կխայտառակվի և այնպես կկոտրվի, որ դրանից հետո իրենք այլևս որևէ ընտրության գնալ չեն կարողանա: Մինչդեռ եթե սպասեն մինչև գարուն, երբ որ իշխանությունը ինչ-որ չափով կկորցնի հանրային աջակցությունը, խորհրդարանական ընտրություններին մասնակցելու և հոջողություն ունենալու հնարավորությունը ավելի իրական կլինի: Մնում է միայն, որ մինչև խորհրդարանական ընտրություն ՀՀԿ-ական մնացած լինի:
Դժվար է ասել, թե ՀՀԿ-ականները ինչպիսի որոշման կհանգեն, բայց որ այս կուսակցության որոշումը կարևոր է ոչ միայն իրենց, այլ նաև ընտրական պրոցեսի մյուս մասնակիցների համար, միանշանակ է: Երբ խոսում ենք հեղափոխության հաղթանակի մասին, միշտ նկատի ունենք, որ կա նաև դրա հակառակ բևեռը՝ հակահեղափոխությունը, որը այս պահին թեև բացահայտ չի դրսևորում իրեն, բայց բավական ազդեցիկ է: Հակահեղափոխությունը ոչ միայն այն մարդիկ են, ովքեր տուժել են հեղափոխության հաղթանակից, այլ նաև նրանք, ովքեր իրենց համարում են հեղափոխության հավանական զոհը՝ իրենք հերթի մեջ են, ուղղակի իրենց հերթը ավելի ուշ է գալու: Այս մարդկանց համար Երևանի քաղաքապետի ընտրությունները չափազանց լավ առիթ են նոր իշխանության նկատմամբ իրենց վերաբերմունքը դրսևորելու համար: Որովհետև եթե հաջողվի հեղափոխությանը թույլ չտալ իրենց ուզած տոկոսը խփել, ապա դա ուշքի կբերի նրանց և կստիպի իրենց վարքագիծը փոփոխության ենթարկել:
Հիմա եթե ՀՀԿ-ն մասնակցում է ընտրություններին, այս ընտրազանգվածի մեծ մասը կքվեարկի ՀՀԿ-ի օգտին, որպես նոր իշխանության ամենավառ հակառակորդի, իսկ եթե չի մասնակցում, այս ընտրազանգվածը փորձելու է իր վրիժառության նոր արտահայտիչներ գտնել: Եվ դա է պատճառը, որ ընտրությունների մասնակից մյուս կուսակցությունները այնքան էլ շահագրգիռ չեն ՀՀԿ-ի մասնակցությամբ՝ հույս ունենալով, որ կկարողանան հակահեղափոխական ընտրազանգվածը կողմնորոշել իրենց ուղղությամբ:
