«Հրապարակ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Արմինե Օհանյանը այսօրվա խմբագրականում գրում է.
Երբ 3 ավանդական կուսակցությունները՝ ՀՅԴ, Սոցիալ-դեմոկրատ հնչակյան և Ռամկավար ազատական, ազգայնական հայտարարություն են անում ցեղասպանության, Արցախի, Ջավախքի, հայ-թուրքական արձանագրությունների թեմայով, միանգամայն հասկանալի է:
Անգամ եթե այդ հայտարարության մեջ դարավոր ռոմանտիզմ կա ու իրականությունից կտրված հայի տեսլական, այն տարակուսանքի տեղիք չի տալիս եւ անգամ հուզիչ է: Բայց երբ ՀՀ պետական պաշտոնյան արտաքին գործերի փոխնախարարի աթոռից խաղալիք թուր է ճոճում և, դիվանագիտական լեզուն մոռացած, տղայական հայտարարություններ անում, անհնարին է չտարակուսել ու չմտածել, որ այս մարդն իր տեղում չէ:
Թուրքիայի արտգործնախարար Դավութօղլուն պատրաստվում է գալ Հայաստան: Եթե ՀՀ ԱԳ փոխնախարար Շավարշ Քոչարյանը որոշել է նրա «պորտը տեղը դնել» և այնպես անել, որ այդ այցը տեղի չունենա, նրա երեկվա հայտարարությունը միանգամայն հասկանալի է ու տրամաբանական:
Ի՞նչ է ասում պարոն Քոչարյանը՝ արձագանքելով Դավութօղլուի «սադրիչ» հայտարարություններին: Դավութօղլուն «ճիշտ կանի օգտագործի պատեհ առիթը և Երևանում այցելի Հայոց ցեղասպանության հուշահամալիր՝ լռությամբ հարգանքի տուրք մատուցելու ցեղասպանության զոհերի հիշատակին»:
Ենթադրվում է, որ Քոչարյանը որոշել է նպաստել Թուրքիայի ԱԳ նախարարի պաշտոնաթողությանը և նրան քաղաքական ապաստան առաջարկել Հայաստանում: Քանզի դրանից հետո Դավութօղլուն այլևս մեկնելու տեղ չի ունենա, և նրան կարելի է ՀՀ ԱԳՆ-ում, ասենք, Արևելքի բաժնի վարիչի պաշտոն առաջարկել: Ավելին, ԱԳ փոխնախարարը որոշել է պատմական անլուծելի հարցը լուծել մեկ հարվածով, նա խորհուրդ է տալիս Թուրքիային՝ «ճանաչել Օսմանյան կայսրության կողմից իրականացված ցեղասպանությունը և բացել հայ-թուրքական սահմանը»:
