Երևանի Մալաթիա Սեբաստիա վարչական շրջանում այսօր մի քանի երթուղային գծերի վարորդներ գործադուլ են հայտարարել: 20-ից ավելի երթուղային մեքենաները նրանք կանգնեցրել են Անդրանիկի փողոցի վրա և հավաքվել են դիսպետչերական կետի մոտ: Գործադուլի պատճառը գազի գնի թանկացումն է: Լրագրողների հետ զրույցում Երևանի քաղաքապետարանի տրանսպորտի վարչության պետ Հենրիկ Նավասարդյանն ասել է. «Քննարկվում է, ԱԺ-ում այդ հարցը կլուծեն, կվերանայեն, կտեսնենք՝ ինչ է արդյունքերը»:
Հենրիկ Նավասարդյանը կվերանայեն ասելով նկատի ունեի ակցիզային հարկի դրույքաչափը, որի համաձայն հունավրի 1-ից գազի և դիզելայնի վառելիքի գինը բարձրացել էր լիցավորման կետերում: Համենայն դեպս, Նավասարդյանն այս պահին բացառում է տրանսպորտի սակագնի բարձրացումը: Նավասարդյանը պետական համակարգի ամենաօդիոզ ծառայողներից մեկն է, ով տարբեր ժամանակներում աչքի է ընկել էպոտաժային հայտարարություններով ու վարքագծով:
Սակայն առնվազն տարակուսելի է, որ Նավասարդյանը խոսում է Հարկային օրենսգրքի փոփոխությունների, ակցիզային հարկի դրույքաչափի վերանայման մասին այն պարագայում, երբ նման հեռանկարի մասին չեն ակնարկել Սերժ Սարգսյանը` թանկացումներին նվիրված խորհրդակցության ժամանակ, ինչպես նաև` խորհրդարանական մեծամասնությունը ներկայացնող պատգամավորները, ովքեր տարբեր հարցազրույցներում անգամ հեգնում են թանկացումների դեմ հանդես եկող քաղաքական ուժերին և քաղաքացիներին: Սակայն Երևանի քաղաքային տրանսպորտի պատասխանատուի ասածները հատկապես ծիծաղելի են թվում ՊԵԿ-ում Կարեն Կարապետյանի երեկվա ելույթի ֆոնին, որի ժամանակ գործող վարչապետը բաց տեքստով խոսում էր, որ իր հիմնական հենարանը հարկային մարմիններն են:
Կարեն Կարապետյանը ոչ միայն ակնարկ չարեց Հարկային օրենսգրքի վերջին փոփոխությունները չեղարկելու մասին, այլ` ըստ էության, խրախուսեց հարկային մարմինների աշխատանքը: Կարեն Կարապետյանը ձախողվել է գործունեության բոլոր ոլորտներում և հույսը դրել է հարկային կոշտ վարչարարության վրա, որն ավելի շատ նմանվում է պետական ռեկետի կամ բյուջետային միջոցների հավաքագրման` հասարակության հարստահարման ճանապարհով: Այս լույսի ներքո ակնհայտ է, որ վառելիքի թանկացումն անխուսափելիորեն հանգեցնելու է տրանսպորտի սակագնի բարձրացմանը:
Իշխանությունները ժամանակ են շահում` փորձելով «մտրակի և քաղցրաբլիթի» քաղաքականության միջոցով չեզոքացնել լոկալ հուզումները, որոնք կարող են վերաճել սոցիալական ընդվզման: Հայաստանում թերևս ստեղծվել է աննախադեպ իրավիճակ, երբ` մի կողմից, սոցիալական բունտի հեռանկարն իրական է, մյուս կողմից` իշխանություններն, ըստ էության, բյուջեն լցնելու այլընտրանք չունեն ու չեն կարող հրաժարվել հարկային կոշտ վարչարարությունից:
