Պնդելով, որ Ռուսաստանը որևէ մեկին ընտրության առջև չի կանգնեցնում և հանգիստ է վերաբերվում Եվրամիության հետ Հայաստանի հարաբերությունների խորացմանը՝ Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ Գրիգորի Կարասինը «Կոմերսանտին» տված հարցազրույցում զգուշացրել է՝ Հայաստանը չի կարող այլ ձևաչափերի, այդ թվում՝ Արևելյան գործընկերության շրջանակներում ստանձնել պարտավորություններ, որոնք կհակասեն ավելի վաղ Կրեմլի հետ ձեռք բերված համաձայնություններին:
Կարասինի խոսքից կարելի է երկակի տպավորություն ստանալ: Արտաքուստ այնպիսի տպավորություն է ստեղծվում, որ Հայաստանի իշխանությունները Եվրամիության հետ հարաբերվում են այն մակարդակով և չափով, ինչքան թույլ է տալիս Մոսկվան: Այս վարկածը արժանահավատ և տրամաբանական է թվում հատկապես Հայաստանի իշխանության ներկայացուցիչների այն պնդումների համատեքստում, որ ԵՏՄ-ին Հայաստանի անդամակցությունն այլընտրանք չունի:
Կարասինի խոսքը լրիվ համահունչ է պաշտոնական Երևանի կողմից թմբկահարվող «և, և»-ի սկզբունքին, ինչն, ըստ էության, ենթադրում է եվրասիական Հայաստան՝ եվրոպական ժպիտով: Այդ դեպքում Հայաստան-Եվրամիություն համաձայնագիրը մնալու է թղթի վրա` չնպաստելով Հայաստանի արտաքին քաղաքականության և անվտանգության համակարգի դիվերսիֆիկացմանը՝ մանավանդ, որ մեր երկրի քաղաքական համակարգը և հասարակությունը «խաղից դուրս» վիճակում են և օբյեկտիվորեն շահառու չեն Եվրամիության առջև ստանձնած պարտավորությունների կատարման հարցում:
Մյուս կողմից՝ Սերժ Սարգսյանը օբյեկտիվորեն շահագրգռված էր Եվրամիության հետ համաձայնագրի ստորագրմամբ: Խնդիրն այն չէ, որ Սերժ Սարգսյանի ձգտումը եվրոպական պետություն կառուցելն է: Նրա, այսպես կոչված, եվրոպական ձգտումների մոտիվը սեփական իշխանության միջազգային լեգիտիմության ապահովումն է: Ուղղակի Եվրամիության հետ համաձայնագրի ստորագրումն այն եզակի դեպքերից մեկն է, երբ համընկել են Սերժ Սարգսյանի ու պետության և հասարակության շահերը: Սակայն համաձայնագրի ստորագրումը եվրաինտեգրման ֆասադային դրսևորումն է, ֆորմալություն, եթե իրականություն չդառնան համաձայնագրում ամրագրված պարտավորությունները:
Հիմա ամբողջ խնդիրն այն է, թե ինչքանով իրականություն կդառնան Հայաստան-ԵՄ համաձայնագրի դրույթները: Ռուսաստանը հենց այստեղ է տեսնում իր շանսը՝ փորձելով շանտաժի միջոցով թղթի վրա թողնել նոյեմբերի 24-ին ստորագրված համաձայնագիրը: Մոսկվայում շատ լավ գիտակցում են, որ քրեաօլիգարխիկ համակարգի պահպանման հարցում երևանյան էլիտայում դաշնակիցների պակաս չկա: Կոռուպցիոն մտածողությունը, շղթաները հենց այն միջոցներն են, որոնց միջոցով Մոսկվան Հայաստանում պահպանում է իր տիրապետությունը՝ ի դերև անելով մեր երկրի եվրոպական հեռանկարը:
Հայ-ռուսական վասալային հարաբերությունները պահպանելու համար Մոսկվան պարբերաբար դիմում է շանտաժի: Դա կարող է տեղի ունենալ ռուսական հեռուստաընկերությունների ցինիկ ծրագրերի կամ Գրիգորի Կարասինի դիվանագիտական տողատակերի ձևով: Եվ ռուսական ճնշումը կշարունակվի այնքան ժամանակ, քանի դեռ Հայաստանի եվրասիական զարգացումը Հայաստանում համարվում է այլընտրանք չունեցող:
