Վրաստանում քաղաքական սկանդալ է հասունանում, որի առանցքում Հայաստանի հետ կապված խնդիր է: Վարչապետ Գեորգի Կվիրիկաշվիլին հայտարարել է, թե հայկական ապրանքները ֆորս-մաժորային իրավիճակներում կարող են փոխադրվել Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի տրանսպորտային միջանցքներով: Այս հայտարարությունն առաջացրել է Միխեիլ Սաակաշվիլիի կողմնակիցների բուռն զայրույթը, որոնց դժգոհությունը տիրաժավորվում է ադրբեջանական ԶԼՄ-ների կողմից, որովհետև Բաքուն բնականաբար շահագրգռված չէ, որ Հայաստանն ունենա այլընտրանքային ճանապարհ:
Այս միջանցքները սահմանված են «Մաքսային կառավարման մեխանիզմների և ապրանքների մոնիթորինգի հիմնական սկզբունքների մասին» ռուս-վրացական 2011թ-ի համաձայնագրով: Այս փաստաթղթի շրջանակներում երեք օր առաջ Բեռնում Վրաստանի Եկամուտների ծառայությունը պայմանագիր է կնքել շվեյցարական SGS ընկերության հետ, որը և իրականացնելու է ապրանքների և բեռների մոնիթորինգը:
Այս միջանցքները, որոնք Մոսկվան համաձայնեց բացել այն բանից հետո, երբ Վրաստանը չեղարկեց իր վետոն Առևտրի համաշխարհային կազմակերպությանը Ռուսաստանի անդամակցության հարցում, Թբիլիսին մտադիր է բացել նաև Հայաստանի համար, եթե Վերին Լարսում առաջանան ֆորս-մաժորային իրավիճակներ:
Միխեիլ Սաակաշվիլիի կողմնակիցներից մեկը` Վրաստանի ԱԳ նախկին նախարար Գրոգոլ Վաշաձեն «Ռուսթավի 2» հեռուստաընկերության եթերում խստորեն քննադատել է Վրաստանի վարչապետի այս նախաձեռնությունը` պնդելով, որ միջանցքի տրամադրումը Հայաստանին հակասում է 2011թ-ի համաձայնություններին: Նախկին դիվանագետը «Ռուսթավի 2» հեռուստաընկերության եթերում իշխանություններից պարզաբանումներ է պահանջել, ընդ որում` ամբողջ ընդդիմության անունից:
Վրաստանի վարչապետի հայտարարությունն առանցքային նշանակություն ունի Հայաստանի համար, եթե հաշվի առնենք այն հանգամանքը, որ Վերին Լարսին այլընտրանք փնտրելը մեր երկրի համար ռազմավարական կարևորության խնդիր է: Գեորգի Կվիրիկաշվիլին Հայաստանին, ըստ էության, առաջարկել է այլընտրանքային ճանապարհ` կանխավ հաշվարկելով դրա հետ կապված ռիսկերը, որովհետև ակնհայտ էր, որ Վրաստանի իշխանությունները հայտնվելու են մի կողմից Բաքվի ու Անկարայի ճնշման տակ, մյուս կողմից` ընդդիմության քննադատության թիրախում:
Ակնհայտ է նաև, որ Վրաստանի կառավարությունը չէր գնա նման բարեկամական քայլի միայն էմոցիոնալ շարժառիթներից ելնելով և, ըստ ամենայնի, այս պարագայում գործ ունենք ավելի գլոբալ համատեքստի հետ, որը պայմանավորված է Հայաստանի և Եվրամիության ստորագրած շրջանակային նոր համաձայնագրով, ավելի ստույգ` տարածաշրջանային նոր ստատուս-քվոյով, որը Հայաստանի եվրաինտեգրման նոր մակարդակի հետևանք է: Խորապես համոզված ենք, որ Թբիլիսիի այս նախաձեռնության հիմքում առկա է նաև Բրյուսելի գործուն միջամտությունը, որը ջանքեր է գործադրում Հայաստանի համար այլընտրանք ապահովելու համար, մանավանդ, որ Թուրքիան Հայաստանի համար այլևս ճանապարհ չէ դեպի արտաքին աշխարհ:
Ավելի գլոբալ համատեքստում` եվրոպական ձգտումները, ինտեգրացիան նոր բովանդակություն, քաղաքակրթական նոր բնույթ են հաղորդում հայ-վրացական հարաբերություններին:
