«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է հրապարակախոս, քաղաքագետ Անուշ Սեդրակյանը:
-Տիկին Սեդրակյան, 2018-ին ընդառաջ ներքաղաքական ի՞նչ զարգացումներ են երկրում և արդյո՞ք մեկնարկել է դիրքավորման գործընթացը:
-Առայժմ մեկնարկել է մկնախաղի տեսքով և մկնախաղին բնորոշ քաղաքական քայլեր են: Առողջ քաղաքական քայլերը իրականանում են ծրագրերի միջոցով, ինվեստիցիոն համակարգի միջոցով: Հայաստանում քաղաքական ուժերը գումարներին չեն տիրապետում, բայց ուզում են գումար շահել: Սկվելու է և արդեն սկսվել է իրական և ոչ իրական կեղծ կոմպրոմատների պատերազմ, ինչի ականտեսն ենք մենք: Որոշ քաղաքական ուժերի, օրինակ ՀՀԿ-ի համար պետք չէ կոմպրոմատ, ուղղակի պետք է թույլ տալ, որ այդ մարդիկ խոսեն:
-Իշխող կուսակցության ներսում տեսնո՞ւմ եք առանձին խմբերի դիրքավորումներ:
-Բնական է, որ կա այսպես կոչված կիսաարտամղված ավագ սերնդի թև և դեռևս չամրացած երիտասարդ ՀՀԿ-ի թև: Ավագ սերունդը շեշտադրումը դնում է իր մատուցած ծառայությունների վրա և կոմպրոմատների պատերազմի տեսանկյունից էր նար Հերմինե Նաղդալյանի հեռախոսային խոսակցությունները: Ակնհայտ է, որ այդ տվյալները գալիս են իշխանական թևի ներսից: ՀՀԿ ավագ և երիտասարդ թևերը պայքարում են ոչ թե պետության հանդեպ ունեցած կողմնորոշման տարբերակման մասով, այլ իրենց ունեցած ազդեցության լծակների դիրքերի բաշխման համար: Հայաստանը կարիք ունի ռեբրեդինգի:
-Տիկին Սեդրակյան, ՀՀԿ-ի ներսում և թե խորհրդարանական և արտախորհրդարանական ուժերի մոտ 2018-ի վարչապետի պաշտոնի հիմնական հավակնորդի միտումներ տեսնո՞ւմ եք:
-Վարչապետի պաշտոնին ամենայն ուժով հավակնում է Սերժ Սարգսյանը: Այն խոսակցությունները, որ նա չի ուզում՝ դրանք ընդամենը ստուգիչ տեստեր էին, տեսնելու, թե ով է նետում և ով է կուլ տալու խայծը: Բնական է, որ Կարեն Կարապետյանը ցանկալի վարչապետ կլինի ՀՀԿ-ի կողմից ճնշված ինչ-որ տնտեսական միավորների և Մոսկվայի համար: Բոլոր նախկին վարչապետերը, հատկապես Հովիկ Աբրահամյանը, ովքեր չեն կարողանում ծավալել տնտեսական քաղաքականություն, կուզեին խմբվել ուժային կենտրոնի շուրջ:
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ տեսանյութում:
