ՀՀ 2018 թվականի պետական բյուջեի նախագծով պաշտպանությանը հատկացված գումարը կտրուկ ավելացել է։ Եթե 2016 թվականին պաշտպանության ոլորտին հատկացվել էր մոտ 201 մլրդ դրամ, ապա հաջորդ տարի նախատեսվում է 246 մլրդ։ Աճը կազմում է ավելի քան 17 տոկոս։
Պաշտպանության նախարարության հատկացումների ավելացումն իշխանությունները շատ հեշտ են մոտիվացնում` խաղալով հասարակության հայրենասիրական զգացումների ու նաև վախերի վրա: Ամբողջ խնդիրն այն է, սակայն, որ Սերժ Սարգսյանի նախագահության տասնամյակում աճել է ոչ միայն բանակի, այլ նաև ուժային մյուս կառուցների ֆինանսավորումը: Նշված ժամանակահատվածում ոստիկանության ֆինանսավորումն աճել է 96 տոկոսով, պաշտպանության ֆինանսավորումը` 94 տոկոսով, իսկ ԱԱԾ–ինը` 60 տոկոսով։ Բոլոր հիմքերն ունենք ենթադրելու, որ իշխանությունների մոտիվացիան եղել է ոչ այնքան երկրի անվտանգությունն ու պաշտպանությունն ամրապնդելը, որքան` իրենց ամենահուսալի հենարանների համակարգային կշռի մեծացումն ու ինստիտուցիոնալ ամրապնդումը: Այս փաստարկի օգտին է խոսում այն հանգամանքը, որ մեր բանակն, ըստ էության, անպատրաստ էր Ապրիլյան պատերազմին, ինչի համար հատուցեցին տասնյակ երիտասարդներ` իրենց անձնվիրությամբ ու կյանքերով:
Երբ երկրի տնտեսությունը, ըստ էության, չի զարգանում, ինչի հետևանքով էապես կրճատվում են կրթության, առողջապահության ոլորտների հատկացումները, սոցիալական ծախսերը, բայց ավելանում է ուժային սեգմենտի ֆինանսավորումն, ապա, բովանդակային հարթության վրա, գործ ունենք միլիտարիզացված պետության կամ ոստիկանապետության հետ: Այս փաստն, ի դեպ, արձանագրվում է միջազգային հեղինակավոր զեկույցներում` էական հարված հասցնելով մեր պետության քաղաքական հեղինակությանն ու արտաքին ներդրողների աչքում ավելի ոչ գրավիչ դարձնելով տնտեսությունը, որը փաստորեն ոչ միայն վարակված է կոռուպցիոն ախտով, այլ նաև` գտնվում է զինվորական «սապոգի» ու ոստիկանական մահակի վերահսկողության տակ:
Եթե ուժային կառույցների ֆինանսավորումն աճել է, ապա դա ինքնաբերաբար չի ենթադրում, թե մեծացել է դրանց գործունեության արդյունավետությունը, որովհետև ՊՆ-ն, ոստիկանությունն ու ԱԱԾ-ն, ըստ էության, դուրս են ոչ միայն հանրային, այլ նաև խորհրդարանական վերահսկողությունից և գործնականում անհնար է ստուգել ֆինանսական միջոցների տնօրինման, ծախսերի արդյունավետությունը:
Ըստ այդմ` Հայաստանի վերջին տաս տարիների բյուջեներն` իրենց կառուցվածքով, չեն նպաստել տնտեսության զարգացմանը կամ համակարգային բարեփոխումներին, փոխարենը` խթանել են կոռուպցիայի ծաղկմանը:
