«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է ԱԺ «Ծառուկյան» խմբակցության պատգամավոր, նախկին սոցապնախարար Գևորգ Պետրոսյանը։
– 2018 թ–ի բյուջեով սոցիալական, առողջապահական ծախսերը նվազեցվում են։ Խորհրդարանում նախնական քննարկումների ժամանակ դո՞ւք բարձրաձայնեցիք, որ ծախսերի նվազեցմանը զուգընթաց երկրի սոցիալական իրավիճակը, մարդկանց վիճակը գնալով վատթարանում է, ինչին ի պատասխան՝ ֆինանսների փոխնախարարն ասաց, որ սոցիալական իրավիճակի վատացումը ավելի շատ էմոցիա է, քան իրականություն, բերվեցին նաև որոշ հիմնավորումներ, փաստեր, դրանք ընդունելի՞ են։
– Ես չգիտեմ՝ իրենք ինչ փաստեր նշեցին, այդտեղ որևէ հիմնավորում չկա, մենք բոլորս ապրում ենք նույն կյանքով, ես չեմ հավատում այդ նկարչությանը, ես չեմ հավատում այդ թվաբանությանը, կրկնեմ, եթե աշխատավարձի, կենսաթոշակի բարձրացում չկա, սոցիալական պաշտպանությանը հատկացվող ծախսերը նվազում են, շարունակաբար գներն աճում են, օր օրի, ժամ առ ժամ ապրանքներ կան՝ թանկանում են։ Էդ ի՞նչ հնարք, մեթոդ են կիրառում, որ մարդկանց կյանքը պետք է բարելավվի։ Կամ ինչ է նշանակում 1-2 հոգի անցել են աշխատանքի, գործազրկության տոկոսը նվազել է, էդպիսի բան չկա։ Միջին որակավորման մասնագետը, եթե այսօր աշխատանքից ազատվում է, տարիներով չի կարողանում աշխատանք գտնել։
Այդ իրենք են հաճախ ընկնում ջղաձիգ վիճակի մեջ, երբ որ ընդդիմադիր պատգամավորներս կոնկրետ հիմնավորված փաստարկներ ենք հնչեցնում։ Ցանկացած քննադատություն փոխանակ մեծահոգաբար ընդունեն, փորձեն ռացիոնալ հատիկը տեսնեն, փորձեն շտկել, նրանք ջղաձգվում և ընդունում են որպես թշնամական վերաբերմունք, վիրավորված մարդու կեցվածքով հեռանում են։ Այսպիսի մոտեցումն ընդունելի չէ։
– Օպտիմալացման արդյունքում տրամաբանական է, որ գործազուրկների թիվը ավելանում է, այս պարագայում ինչպե՞ս է զբաղվածության մակարդակի աճ գրանցվում։
– Բոլորդ ականատես և ունկնդիր եղաք, որ մյուս տարի սպասվում է 5560 աշխատողի հանրային ծառայությունից ազատելու հնարավորություն։ Ինչ զբաղվածության աճի մասին է խոսքը։ Չեմ ուզում ավելորդ վատատեսություն ներարկեմ շրջապատում, բայց չեմ կարող նաև ավելորդ անգամ լավատես լինել․ այսօր ժողովրդի վիճակը գնալով վատթարանում է և կներեք, կույր պետք է լինել այդ ամենը չտեսնելու համար։ Եվ եթե պետությունը չի ապահովում իր քաղաքացիների բարեկեցությունը, նվազագույն սոցիալական պահանջները, ապա այդ պետությունը հանդգնում է կորցնել իր վստահությունը այդ քաղաքացիների մոտ։ Իսկ եթե պետությունը կորցնում է իր վստահությունը քաղաքացիների մոտ, ապա սա ազգային անվտանգության, ինքնիշխանության, անկախության, իրավական, սոցիալական անվտանգության մասով լուրջ վտանգներ է պարունակում։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ տեսանյութում։
