Հայ Բարեգործական ընդհանուր միության (ՀԲԸՄ) նախաձեռնությամբ մեկնարկել է ստորագրահավաք-արշավ, որը կոչ է անում Եվրամիությանը և եվրոպական մարդասիրական կազմակերպություններին ներգրավվել Արցախի ժողովրդի կյանքում: Այդ մասին այսօր ՀԲԸՄ կողմից անցկացվող հանրային քննարկման ժամանակ հայտարարել են նախաձեռնողները:
Եվրոպական կառույցները, որպես կանոն, ներկա են այն երկրներում հասարակությունների կյանքում, ովքեր արևմտյան արժեհամակարգով ապրելու ցանկություն ունեն, պայքարում են ժողովրդավարության և ազատության համար: ՀԲԸՄ-ի նախաձեռնությունը, անշուշտ, ողջունելի է` հենց թեկուզ այն պատճառով, որ Արցախին և նրա հասարակությանը ցույց է տրվում զարգացման ճանապարհի այլընտրանք, որովհետև մեր իրականությունը լեցուն է ռուսական տարբեր նախաձեռնություններով, որոնք, ըստ էության, որևէ աղերս չունեն քաղաքացիականության և զարգացման հետ:
Մյուս կողմից` կենացային է հնչում Արցախի ժողովրդի կյանքում ներգրավելու եվրոպացիներին ուղղված կոչը հենց այն օրերին, երբ ԼՂՀ-ն ինքն է փակում իր զարգացման եվրոպական պատուհանը: Խոսքը, մասնավորապես, Բակո Սահակյանի նախագահության ժամկետը երկարաձգելու որոշման մասին է:
Խնդիրը Բակո Սահակյանը չէ: Ի վերջո, ամենաժողովրդավարական երկրներում անգամ` գտնվում են մարդիկ, ովքեր տարվում են իշխանության գայթակղությամբ, ունենում են ավտորիտար հակումներ: Սակայն ժողովրդավարական հասարակությունների ուժը հենց նրանում է, որ նրանք ստեղծել են մեխանիզմներ, գործիքներ, որոնց միջոցով կանխում են առանձին մարդկանց կամ խմբերի իշխանատենչական հակումները: Արցախը, դժբախտաբար, այս տարիների ընթացքում պետական և քաղաքական համակարգերը կայացրել է միայն թղթի վրա` դրանց բովանդակային չգոյությամբ ճանապարհ հարթելով ժողովրդավարության մարտահրավերների համար: Տխուր է տեսնել, որ այս օրերին Արցախում իշխանության հավերժացման կամ երկարաձգման դեմ պայքարում են ընդամենը նվազ հնարավորություններ ունեցող մեկ կուսակցություն, մեկ պատգամավոր ու մի քանի փորձագետ: Հասարակությունը կորցրել է դիմադրելու ռեսուրսը, ինչը շատ վտանգավոր է ոչ այնքան ներքաղաքական համատեքստում, որքան` արտաքին մարտահրավերների իրական առկայության պայմաններում:
ՀԲԸՄ-ի առաքելությունը կհաջողի, եթե կազմակերպությունը ոչ թե եվրոպացիներին բերի Արցախ, որտեղ այս պահին նրանց ոչ ոք չի սպասում, այլ Արցախը մոտեցնի Եվրոպային` այդպիսով նաև նրան անշրջելիորեն հեռացնելով ասիական ճահճում խեղդվող Ադրբեջանից:
