«Առաջին լրատվական»- ի զրուցակիցն է ՀՀ ժողովրդական նկարիչ Զուլում Գրիգորյանը:
-Նախկին քաղաքից ի՞նչ է մնացել, ի՞նչ է պակասում մեր քաղաքին:
-Մարդկությունը, մարդկային տեսակն է պակասում: Շատ տխուր տեսակն է մնացել:
-Ո՞ւր են այդ մարդիկ, այդ տեսակը, որի մասին խոսում եք:
-Սխալ շարժվեցին, ուրիշ տեղ գնացին շատերը, բայց չիմանալով, որ սխալ ճանապարհ է:
-Նկատի ունեք արտագաղթը, մարդկանց, ովքեր հեռացան Հայաստանից:
-Այո՛, որ հեռացան: Ո՞ւր գնացին, ինչո՞ւ գնացին, իրենք էլ չգիտեն՝ ինչու են գնացել:
–Շատերը չհաշտվեցին այս իրականության հետ, շատերը նշում են, որ ազատությունն է սահմանափակվում:
-Դա սուտ խոսակցություն է, ոչ մի ազատությունն էլ չի սահմանափակում… Ազատությունն առհասարակ երբեք չի խախտվել, ուղղակի վախի զգացումն է փախուստը: Վերջերս իմ ընկերներից մեկը եկավ, Ամերիկայում է ապրում, շատ լավ է ապրում, բայց ասում է՝ նա իմ երկիրը չի, սա է իմ երկիրը, այս ծաղիկները, այս տունը…
-Քաղաքը չի փոխվել, այսինքն՝ ուղղակի մարդկային տեսակներն են պակասել:
-Կարող եմ ասել, որ այդ տեսակները շատ կարևոր են: Բոլորի մեջ վախ է մտել, քծնանք է մտել ղեկավարների նկատմամբ:
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ տեսանյութում:
