Երևանի գործող քաղաքապետ և քաղաքապետի ՀՀԿ թեկնածու Տարոն Մարգարյանն անդրադառնալով Երևանի քաղաքապետի թեկնածուների միջև բանավեճից հրաժարվելուն՝ արտահայտել է բավականին օրիգինալ միտք: Տարոն Մարգարյանն ասել է, որ եթե բանավեճի իմաստը ծրագրեր և մոտեցումներ ներկայացնելն է, ապա ինքը դրա կարիքը չունի, քանի որ քաղաքացիների հետ հանդիպումներում ու շփումներում անում է դա, իսկ եթե իմաստը շոուն է, ապա Երևանը ոչ թե շոուի, այլ մասնագիտական կառավարման կարիք ունի:
Ինչպես հայտնի է, բանավեճի առաջարկն արել էր «Ելք» դաշինքը, սակայն Տարոն Մարգարյանը մերժել է այն, ու ահա բացատրում է, թե ինչու: Հարց է առաջանում, թե ՀՀԿ թեկնածու Տարոն Մարգարյանն արդյո՞ք համարում է, որ քաղաքական բանավեճը կարող է ունենալ մեկ այլ՝ երրորդ իմաստ, թե՞ իմաստները երկուսն են՝ կա՛մ ծրագրերի մատուցում, կա՛մ շոու: Եվ երկու դեպքում էլ Մարգարյանը չունի բանավեճի կարիք:
Ստացվում է, որ Տարոն Մարգարյանը ընդհանրապես անիմաստ է համարում բանավեճ երևույթը քաղաքականության մեջ, քաղաքական և ընտրական պայքարում: Մի բան, որն ընդունված և նույնիսկ առանցքային գործոն է քաղաքակիրթ աշխարհի բոլոր առաջատար պետություններում, որոնք ունեն քաղաքական և ընտրական կայացած համակարգեր, և որոնք նաև դրա շնորհիվ հասել են քաղաքական մրցակցության արդյունավետության ոչ իդեալական, բայց բավականին բարձր մակարդակի: Համենայնդեպս, անհամեմատ ավելի բարձր, քան Հայաստանում ՀՀԿ կառավարման և դրա արձանագրած արդյունքների մակարդակը, այդ թվում՝ Երևանում:
Մյուս կողմից՝ արդյունքների այդ մակարդակը Տարոն Մարգարյանից ավելի լավ է տալիս հարցի պատասխանը, թե ինչու է նա խուսափում բանավեճից՝ լինի շոու, թե մասնագիտական մոտեցումների, մենեջերական պատկերացումների մատուցում:
Բանն այն է, որ Երևանի քաղաքապետի պաշտոնում իր գործունեության յոթ տարիների ընթացքում Տարոն Մարգարյանը չի արձանագրել արդյունք, որը ստեղծեր քաղաքական բանավեճի որևէ հիմք: Տարոն Մարգարյանն ինքն էլ հստակ պատկերացնում է, որ իր գործունեության արդյունքը չի կարող լինել բանավեճի առարկա՝ անարդյունավետությունն անվիճելի է, անվիճարկելի: Այդպիսի պաշարով բանավեճի ներկայանալու դեպքում Երևանի գործող քաղաքապետին վերարտադրության համար չի օգնի անգամ թե վարչական, թե ֆինանսական ռեսուրսը գործարկող հսկա մեքենան: Սակայն բանավեճից հրաժարվելու պատճառն անշուշտ այդ հանգամանքը չէ միայն:
Բանն այն է, որ Երևանի քաղաքապետի ընտրությունը ՀՀԿ-ի համար, մասնավորապես՝ ՀՀԿ թեկնածուի համար, այսպես ասած, երկու զուգահեռի ընտրություն է՝ մեկը ֆորմալ մրցակիցների հետ պայքարում, մյուսը հեռակա՝ իշխանության ներսում ընթացող վերադասավորումների կոնտեքստում: Այստեղ Տարոն Մարգարյանը որոշակի, հարաբերական դրական դիրքերում է, և վարչապետ Կարեն Կարապետյանից հետո ըստ էության նրան է վերագրվում ամենաբարձր վարկանիշը՝ 60 տոկոսից ավելի: Եթե ընտրական գործընթացի հրապարակային մասով այդ ամենը թվում է ֆորմալություն՝ սոցիոլոգիական հարցումների նկատմամբ հանրային գերակշռող անվստահության պայմաններում, ապա իշխանության ներսում այդ ամենն, իհարկե, դիրքային պայքարի կարևոր ատրիբուտներ են, քանի որ կարևոր է ամեն մանրուք:
Եվ այդ առումով Երևանի քաղաքապետի ընտրությանը բանավեճը Տարոն Մարգարյանին կլինի թերևս ավելի մեծ հարված հենց իշխանության ներսում դիրքերի, դիրքային պայքարի, վերադասավորումների գործընթացում սեփական տեղի ու դերի տեսանկյունից: Բանավեճը Մարգարյանը տանուլ կտա բոլոր առումներով, բայց դա ճակատագրական կլինի ավելի շուտ ներիշխանական, քան ֆորմալ ընտրական տեսանկյունից:
Լուսանկարը՝ Photolure-ի
