Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքը՝ «թուրք ժողովրդի հայրը», 1921 թվականին ստեղծել է հետօսմանյան Թուրքիայում ժողովրդավարական խոհրդարանական հանրապետություն։ Մոտ 100 տարի անց Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը, ով իրեն համարում է Աթաթուրքի վերամարմնավորումը, փորձում է ոչնչացնել այդ հանրապետությունը։
Կիրակի այնտեղ Էրդողանի նախաձեռութամբ անցկացվեց հանրաքվե։ Հաշիվը ստացվեց 51,4:48,6՝ հօգուտ Էրդողանի։
«Ինձ անձամբ արդյունքները տպավորել են։ Մտածե՛ք, ամառվանից Թուրքիայում ողջ հզորությամբ աշխատում, խեղդում և սեղմում է ռեպրեսիվ մեքենան։ Երկրում գործում է արտակարգ դրության ռեժիմը։ Էրդողանի տասնյակ հազարավոր հակառակորդներ բանտերում են, հարյուր հազարավորները հեռացվել են և գտնվում են նշանառության տակ, ցանկացած այլախոհ անհապաղ համարվում է ժողովրդի թշնամին, և երկրի կեսը քվերակում է Էրդողանի դեմ։ Ես հիացած եմ թուրքերի արիությամբ»,- «Ռուսկայա Գերմանիա» պարբերականում գրում է Արսենի Կամատոզովը։
Ի դեպ, «գերմանական Թուրքիան» ավելի մոտ է գտնվել Էրդողանին, քան նրա հայրենիքը։ Գերմանիայում բնակվող թուրք քաղաքացիների 63 տոկոսը կողմ է քվեարկել սահմանադրական փոփոխություններին։ Ռուսաստանի և ԱՄՆ-ի թուրքերը մերժել են Էրդողանի պլանը՝ 78։22 տոկոս հարաբերակցությամբ։ Թուրքական ասպեկտում Գերմանիան խուլ գյուղ է։
Ընդհանուր վիճակագրությունը ցույց է տալիս. Թուրքիայում հազիվ նկատելի առավելությամբ հաղթել է հենց «գյուղը»․ մեծ քաղաքները դեմ են քվեարկել։
Էրդողանն արդեն այսօր գործարկում է երկրորդ հանրաքվեն. նրան բավարար չէ անսահմանափակ իշխանությունը, այժմ նրան պետք է մահապատիժ։ Դե իհարկե, էլ ի՞նչ սուլթան՝ առանց մահապատժի։ Դա ասես առանց բուրգի փարավոն լինի…
Հոդվածագիրը կարծում է, որ այդ հաղթանակը ժամանակավոր է։ Էրդողանին չի հաջողվի ոչնչացնել եվրոպական, աշխարհիկ Թուրքիան, որը կազմում է երկրի կեսը։
Իրեն վերագրելով վարչապետի, խորհրդարանի, գլխավոր հրամանատարի և նույնիսկ Գերագույն իրավաբանական խորհրդի լիազորությունները՝ նախագահը չափազանց խոցելի է դարձել պոտենցիալ հեղաշրջողների համար։ Թուրքիայում զինվորականներն ավանդաբար շտկում են իշխանության կուրսը։ 1960 թվականից երկրում 5 նման շտկում է եղել։ 6-րդը՝ անցած տարվանը, պտուղ չտվեց։ Դրա արդյունքը դարձավ այն, ինչ այժմ տեղի է ունենում Թուրքիայում։
