Հայաստանի սահմանապահ գյուղերում հողատարածքների մի մասն անմշակ է մնում: Տավուշի մարզի Մովսես գյուղի համայնքապետ Արարատ Ավալյանի խոսքով՝ մշակվում է գյուղի հողերի մոտ 55-60 տոկոսը:
«Մեր ամենաբերրի հողերը «Ազատամուտ» կոչվող տարածք կա գյուղում, այնտեղ են, որտեղ ընդհանրապես մոտենալ չենք կարողանում. թուրքի պոստն այնտեղ նստած է, մարդու մուտքն այնտեղ վտանգավոր է: Այդ հողերի մի մասը սեփականաշնորհվել է, մի մասն էլ, պատերազմական իրավիճակից ելնելով, այդպես էլ մնացել է: Սեփականաշնորհվածն էլ մարդիկ չեն կարողանում մշակել»,- «Առաջին լրատվական»-ին տեղեկացրեց Արարատ Ավալյանը:
Նրա խոսքով՝ վերջերս գյուղի վրա կրակոցներ չկան, բայց մեկ-մեկ խանգարում են արտհունձին:
«Մենք հողատարածքներ ունենք, որ ընդհանրապես մարդ չի մոտենում: Վերջին օրերին վտանգը մեծանում է, եղանակն էլ չի նպաստում: Անորոշության մեջ ենք այս պահին»,- ասաց գյուղապետը:
Նա վստահեցնում է, որ Կարմիր Խաչից խոստացել են գալ, կանգնել երկկողմանի՝ և՛ Հայաստանից, և՛ Ադրբեջանից, որ գյուղացիները կարողանան արտերը հնձել, բայց դեռ ոչինչ չի արվել:
«Թե Կարմիր Խաչն ինչ է մտածում, ինչ հայտարարություն է անելու՝ չգիտենք: Դիպուկահարի ցանկացած գնդակ կարող է մեր տրակտորիստին, կոմբայնավարին վնասել: Իսկ մեր կոմբայնավարները խիզախ, երիտասարդ մարդիկ են, գիտեն, որ հարևանի, համագյուղացու հացն են հնձում, գնում են այդ ռիսկին՝ կյանքը մազից կախված»,- ասաց Մովսեսի գյուղապետը:
Նա պնդում է, որ Կարմիր Խաչը պահանջել է վտանգավոր հողատարածքների չափը, իրենք ներկայացրել են. գյուղի հողատարածքների մոտ 65-70 հեկտարը վտանգավոր գոտում են գտնվում:
Նույն մարզի Չինարի գյուղում մշակում են հողերի ընդամենը 30 տոկոսը: Մնացածը ականապատված, թշնամու կրակի տակ գտնվող հողատարածքներ են, գյուղացիները չեն կարողանում մոտենալ: Այս մասին տեղեկացրեց Չինարիի գյուղապետ Սամվել Սաղոյանը: Նրա տվյալներով՝ մոտ երկու շաբաթ է՝ գյուղի վրա կրակոցներ չկան, բայց դիրքային կրակոցներ կան, դիրքերի վրա կրակած փամփուշտներն էլ ընկնում են գյուղ: Գյուղի վերջին տունը 650 մետր է հեռու հենակետից:
