Էդվարդ Սնոուդենի վերջին հայտարարություններից դատելով՝ բրիտանական հատուկ ծառայությունները ստացված տեղեկատվությունը կիսում են ամերիկյան Ազգային անվտանգության ծառայության հետ: Այս մասին La Repubblica թերթում գրում է Էնրիկո Ֆրանչեսկինին:
«Datagate-ի սկանդալը դեռևս չի ավարտվել: Այն ավելի է ծավալվում: Իսկ բրիտանական հատուկ ծառայությունները դրանում առաջին պլանում են, քանի որ լրտեսում են հեռահաղորդակցության գծերն ամբողջ աշխարհով մեկ, այնուհետև տեղեկատվությունը կիսում են ԱՄՆ Ազգային անվտանգության ծառայության հետ: Սա Էդվարդ Սնոուդենի նոր բացահայտումներն են՝ «խլուրդի», ԱՄՆ-ի ԿՀՎ-ի և ԱԱԳ-ի նախկին աշխատակցի, ով Հոնկոնգ է փախել»,- գրված է հոդվածում:
Հոդվածագիրը նշում է, որ Սնոուդենը The Guardian թերթին է փոխանցել խիստ գաղտնի տեղեկատվության հերթական չափաբաժինը: Խոսքը փաստաթղթերի մասին է, որոնցում ուղիղ մեղադրանքներ են հնչում GCHQ բրիտանական էլեկտրոնային անվտանգության հզոր գործակալության հասցեին: Միացյալ թագավորության կառավարության աղբյուրները հայտարարում են, որ խոսքն օրինական գործունեության մասին է, սակայն ծրագրի ծավալները հարցեր են առաջացնում՝ մինչև ո՞ր սահմանն է ազգային անվտանգության և ահաբեկչության դեմ պայքարելու անհրաժեշտությունն արդարացնում միլիոնավոր մարդկանց անձնական կյանք ներխուժելու անսահմանափակ միջամտությունը:
Հոդվածում նշվում է, որ բրիտանական հատուկ ծառայություններն արդնե գաղտնի կերպով ստացել են տվյալների «հսկայական ծավալներ», որոնք վերաբերում են համացանցին, հեռախոսային խոսակցություններին, և կիսվել են դրանցով ԱՄՆ ԱԱԾ-ի հետ: «Խլուրդը» խոսում է 600 միլիոն հեռախոսազրույցների մասին;
«Ծրագրի օգնությամբ, որը ստացել է Tempora անվանումը, GCHQ-ն ի վիճակի է ուսումնասիրել և հաղորդագրություններն ու թվային տվյալները պահել 30 օր»,- նշվում է հոդվածում:
Սնոուդենի խոսքերով՝ դա ոչ միայն ԱՄՆ-ի խնդիրն է, Մեծ Բրիտանիան նույնպես կարևոր դերակատարում ունի դրանում: Անգլիացիներին անգամ ավելի վատն են, քան ամերիկացիները: Նախկին գործակալը հստակեցնում է, որ ծրագիրը գործում է ավելի քան 1.5 տարի: Մեծ Բրիտանիայի հատուկ ծառայությունները հրաժարվել են մեկնաբանել Սնոուդնեի այս բացահայտումները: Սակայն ինչպես նշում է The Guardian-ը, լրտեսելու թույլտվությունը պետք է սահմանափակվեր մի քանի օբյեկտներով. Կարելի էր լրտեսել միայն կասկածելի տարրերին, այլ ոչ թե անսահմանափակ թվով մարդկանց: Պարբերականի աղբյուրը նշել է, որ այս ծրագրի միջոցով ստացված տեղեկատվությունը նպատսել է լուրջ հանցագործությունների բացահայտմանը և կանխելուն:
«Այլ խոսքերով՝ դիլեման նույնն է. անվտանգություն՝ ընդդեմ անձնական կյանքի իրավունքի, ահաբեկչության դեմ պայքար՝ ընդդեմ անձնական ազատությունների իրավունքի»,- եզրափակում է հոդվածագիրը:
