Հողագետ, աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր Աշոտ Խոյեցյանի հավաստմամբ` անապատացումն առավել արագ զարգացող և չորային կլիմա ունեցող երկրների համար ողջ աշխարհում ռազմավարական լուրջ խնդիր է: Հայաստանը դասվում է անապատացման խիստ վտանգի տակ գտնվող երկրների շարքում. «Անապատացումը միայն հողերի դեգրադացումը չէ, դա կենսաբազմազանության կորուստ է, էկոհամակարգի խախտում»:
Բանախոսն ասաց, որ անապատացմանը տանում են մարդկային բազմազան գործոններ` լեռնահանքային արդյունաբերությունը, չպլանավորված քաղաքաշինությունը, անասունների չպլանավորված արածեցումը: Աշոտ Խոյեցյանը փաստեց, որ անապատացման խնդիրը չի լուծվի մասնավոր, տեղ-տեղ ձեռնարկվող քայլերով, հարցը պահանջում է պետական մակարդակով լուծում:
«Եթե այս տեմպերով շարունակենք, երկու տասնամյակ անց Հայաստանը կանապատանա: Եթե Հայաստանը լեռնային երկիր չլիներ, վաղուց արդեն անապատային կլիներ. մենք եզակի երկիր ենք, անգամ բարձր լեռնային գոտիներում անապատացման պրոցեսներ են ընթանում»:
Ասուլիսի մյուս բանախոս, բնապահպան, Էկոլոգիական դաշինքի համակարգող Սիլվա Ադամյանն էլ հավելեց, որ արդեն անապատացման հետևանքով մի շարք թռչնատեսակներ ոչնչացման վտանգի տակ են: Երևանում նույնպես ընթանում է անապատացման գործընթաց, և դրա հետևանքով միջատակեր թռչունների քանակը նվազում է՝ 160-ի փոխարեն այստեղ մնացել են 50-60 միջատակեր թռչուն, դրա փոխարեն ավելացել են ագռավազգիները:
