Սերժ Սարգսյանը երեկ երկրորդ խորհրդակցությունն է անցկացրել արտաքին տնտեսական կապերի թեմայով, որի մասին հայտարարել էր օրեր առաջ: Հիշեցնենք, որ առաջին խորհրդակցությունը Սերժ Սարգսյանն անցկացրել էր Իրանի հետ հարաբերությունների թեմայով: Երկրորդ խորհրդակցությունը վերաբերել է Հայաստանի և Ավստրիայի հարաբերություններին: Թե ինչու հատկապես Ավստրիան՝ դժվար է ասել, բայց տվյալ դեպքում, իհարկե, հետաքրքրականը ոչ այնքան ուղղություններն են, որքան արտաքին տնտեսական կապերի թեմատիկայով խորհրդակցությունների ներքին ասպեկտները:
Հատկանշական է, որ արդեն երկրորդ խորհրդակցությանը բացակայում է վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը, թեև տրամաբանական է թվում, որ տնտեսական թեմատիկայով խորհրդակցություններին պետք է ներկա լինի տնտեսական քաղաքականության համար պատասխանատու անձը, առավել ևս եթե նկատի առնենք այն, որ տնտեսական քաղաքականությունն իրականացվում է կառավարության ծրագրով: Վերջին հաշվով, Սերժ Սարգսյանը հենց ինքն էր այդ մասին հայտարարում դեկտեմբերի 3-ի հեռուստաելույթում:
Ահա այս տեսանկյունից, Հովիկ Աբրահամյանի բացակայությունը իսկապես հետաքրքրական է և վկայում է, որ դրված խնդիրը այնքան էլ չի վերաբերում տնտեսական խնդիրներին, այլ ավելի շատ առնչություն ունի ներիշխանական ուժերի դասավորության վերանայման այն գործընթացի հետ, որ սկսել է Սերժ Սարգսյանը: Առավել ևս, որ Հայաստանի արտաքին տնտեսական կապերի, տնտեսական հարաբերությունների խորացման ուղղությամբ Հայաստանի դեսպանների և միջազգային դիվանագիտական այլ ներկայացուցչությունների աշխատանքների ակտիվացման շեշտադրումը, որով խորհրդակցությունների շարքը նախաձեռնում է Սերժ Սարգսյանը, մոտ մեկուկես տարի առաջ հրապարակավ անում էր նորանշանակ վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը:
Նա էր, որ զբաղեցնելով վարչապետի պաշտոնը, հայտարարել էր և հանձնարարել արտերկրում Հայաստանը ներկայացնող դիվանագետներին, որ նրանք ակտիվորեն սկսեն աշխատել Հայաստան ներդրումներ ներգրավելու ուղղությամբ:
Եվ այսօր այդ հանձնարարությամբ հանդես է գալիս Սերժ Սարգսյանը՝ ըստ էության կամա, թե ակամա վկայելով, որ Հովիկ Աբրահամյանի վարչապետական հանձնարարությունը թերակատարվել է կամ չի կատարվել: Ընդ որում՝ Սերժ Սարգսյանը ոչ թե հաշվետվություն է պահանջում դեսպաններից այդ խնդիրների ուղղությամբ պասիվ աշխատելու կամ անարդյունավետ աշխատելու համար, այլ, ըստ էության, իր ձեռքն է վերցնում նախաձեռնությունը՝ բավական ակնառու կերպով անտեսելով վարչապետին:
Թեև այստեղ, իհարկե, միանշանակ չէ, որ վարչապետը հայտնվում է Սարգսյանի թիրախում: Պակաս հավանական չէ և այն, որ Սերժ Սարգսյանը պարզապես փորձում է սկսել քարոզչական մեծ արշավ՝ խորհրդարանական ընտրություններից առաջ, ինչը ենթադրում է, որ Սերժ Սարգսյանը պետք է այդ արշավին ներկայանա որպես վերջին պահին ծայրահեղ իրավիճակում ղեկն իր ձեռքը վերցնող նախագահ, որին մինչ այդ հուսախաբ են արել մյուս պաշտոնյաները:
