Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության նախագահ Բակո Սահակյանը Մոսկվայում ասուլիս է տվել և այդ ասուլիսի ընթացքում արել մի հայտարարություն, որի մասին ռուսական «Ռեգնում» գործակալության տարածած տեղեկատվությունը առաջիկա ժամերին չհերքելու կամ որևէ ծանրակշիռ բացատրության ու պարզաբանման չարժանացնելու դեպքում այն, ըստ էության, դժվար կլինի բնորոշել ոչ այլ կերպ, քան արկածախնդրություն:
«Ռեգնում» գործակալությունը տարածել է, որ Բակո Սահակյանը հայտարարել է Սեփանակերտի օդանավակայանը Ռուսաստանի հակաահաբեկչական գործողություններին տրամադրելու ղարաբաղյան իշխանության պատրաստակամության մասին: Նա հայտարարել է, որ ԼՂՀ-ն պատրաստ է Ռուսաստանի հետ քննարկել օդանավակայանը միջազգային ահաբեկչության դեմ պայքարի համար օգտագործելու հարցը:
Սա, ըստ էության, ոչ այլ ինչ է, քան Լեռնային Ղարաբաղը համաշխարհային երթևեկության հանդիպակաց գոտի դուրս բերելու մի հայտարարություն, որի հետևանքները ԼՂՀ-ի համար և, անշուշտ, ոչ միայն ԼՂՀ-ի, այլ նաև Հայաստանի համար կարող են շատ ծանր լինել: Եվ հենց այս պատճառով էլ պաշտոնական Ստեփանակերտը պետք է Հայաստանի և Ղարաբաղի հասարակություններին անհապաղ բացատրություն ներկայացնի ԼՂՀ նախագահի հայտարարությունների կապակցությամբ կամ էլ հանդես գա հերքումով, թե նման հայտարարություններ են հնչել Մոսկվայում, նման առաջարկներ են արվել Ռուսաստանին:
Խնդիրն այն է, որ առաջարկն ինքնին այն աստիճան վտանգավոր է և արկածախնդիր, որ նույնիսկ քննարկել անգամ չարժե, թե ինչ նկատառումներով կամ դրդապատճառներով կարող է արված լինել հայտարարությունը: Համենայնդեպս, տեսանելի հեռանկարներում չեն երևում որևէ ռացիոնալ և հիմնավոր, տրամաբանված դրդապատճառներ կամ նկատառումներ, որոնք աշխարհաքաղաքական և ռեգիոնալ ներկայիս իրադրության պայմաններում կարող էին հիմք լինել նման առաջարկով հանդես գալու համար՝ այն դեպքում, երբ միջազգային իրադրությունը սիրիական կաթսայում առավել որոշակիանալու փոխարեն է՛լ ավելի է թեժանում՝ իր հնարավոր սպառնալից ռեզոնանսի գոտին տարածելով մինչև Լեռնային Ղարաբաղ:
Համենայնդեպս, Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի շահեր այստեղ կարող են նկատվել միայն այն դեպքում, երբ հասարակություններին ներկայացվեն այնպիսի ծանրակշիռ սպառնալիքների վերաբերյալ համոզիչ փաստարկներ և փաստեր, որոնք հաղթահարելու համար պետք էր Մոսկվայում հանդես գալ նմանօրինակ հայտարարությամբ: Հակառակ դեպքում, ըստ էության, պետք է արձանագրել, որ կատարվել է որոշակի դիվանագիտական-քաղաքական դիվերսիա Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի դեմ, և Բակո Սահակյանը կամա, թե ակամա մասնակցել է դրան, եթե չհետևի պաշտոնական Ստեփանակերտի հերքումը կամ պարզաբանումը:
