Նիկոլ Քիդմանը մինչ օրս հիշում է, թե ինչ էր զգում այն երեկո, երբ 2003-ին Օսկարի մրցանակ ստացավ՝ որպես լավագույն կին դերակատար: Դա Թոմ Քրուզի հետ ունեցած ծանր բաժանումից երկու տարի անց էր: Եվ հենց այդ զգացողությունն է ուղղորդել նրան երջանիկ կին դառնալու, ինչպիսին նա հիմա է:
«Անկեղծ ասած ես այդ ժամանակ փախչում էի իմ կյանքից և իրականությունից: Որպես դերասանուհի՝ ես հոյակապ հնարավորություն ունեմ ուրիշ կյանքեր ապրելու»,- ասել է Քիդմանը:
«Ես ձեռքերումս պահել էի ոսկե արձանիկը, բայց միայնակ էի ինչպես երբեք: Հանկարծ տարօրինակ մի բան եղավ. ես ցանկություն ունեցա: Ես վերականգնվեցի՝ հասկանալով, որ իրոք արժե գնահատել այն, ինչ ես ցանկանում եմ իրականում»,- ավելացրել է նա:
