Ազգային վիճակագրական ծառայության տնօրեն Ստեփան Մնացականյանը լիովին հնարավոր է համարում, որ ՀՆԱ-ն աճի, այն դեպքում, երբ ներքին և արտաքին առևտուրը նվազել է, կամ ՀՆԱ-ն աճի, երբ հարկերն են նվազել։ Ըստ Մնացականյանի՝ Հայաստանը այդ առումով եզակի չէ։ ԵՄ անդամ 28 երկրներում վերջին 10 տարվա ընթացքում տարեկան ցուցանիշներով արձանագրվել է 46 դեպք, երբ երկրի համախառն ներքին արդյունքն աճել է, սակայն առևտուրը, առանց ծառայությունների, նվազել։
«Ողջ աշխարհում, հատկապես ժողովրդավարության սկզբունքների վրա խարսխված ազատական տնտեսական վարկով երկրներում, երբ որ վիճակագրական ցուցանիշներ են հրապարակվում, դա տեղեկատվական մեկ սպառողի համար լավ լուր է, մյուսի համար՝ վատ, իսկ երրորդի համար ընդհանրապես արժեք չի ներկայացնում։ Մարդիկ կարծիքներ են հայտնում, բայց ես պնդում եմ, որ նկարված ոչ մի թիվ չկա, քանի որ մենք ռեսպոնդենտներից ենք հավաքագրում այդ տվյալները և միջզգային մեթոդաբանությամբ ենք աշխատում և ոչ թե ազգային»,- ի պատասխան «Առաջին լրատվական»-ի հարցին, ասաց ԱՎԾ պետը։
Մեր դիտարկմանը, թե ինչպե՞ս է պահատում, որ արժույթի միջազգային հիմնադրամը, համաշխարհային բանկը Հայաստանի համար անկում են կանխատեսում, իսկ ԱՎԾ-ն միայն մեկ եռամսյակի համար 4 տոկոս աճ, Մնացականյանը, ցույց տալով այն միջոցառման դահլիճը, որին մասնակցում էր, նկատեց, որ այնտեղ գալով՝ ինքը ակնկալում էր, որ ավելի շատ հյուրեր կլինեն, բայց պարզվել է, որ այդ հյուրերը չեն գալու։
Ուզում եք ասել, որ ձեր օրինակը և Հայաստանի տնտեսությունը նույն բանն են՝ հարցրինք։ «Այո՛։ Կանխատեսումն այլ բան է, վիճակագրական տվյալը՝ այլ»,-կարճ պատասխանեց ԱՎԾ պետը։
Մնացականյանին չի մտահոգում, որ Հայաստանում մասնագետները, տնտեսագետները լուրջ չեն վերաբերում ԱՎԾ տվյալներին և ԱՎԾ տվյալները համարում են նկարչություն։ «Դա միայն Հայաստանում չէ, այդ երևույթը կա անցած դարի 80-ական թվականներից, երբ ձևավորվել է տեղեկատվական հանրությունը»։
Տնտեսագետ Արտակ Մանուկյանն էլ հակադարձում է՝ առկա վիճակագրական գործիքակազմով և մեթոդաբանությամբ ամեն ինչ էլ հնարավոր է. «Եթե կառուցվածքային աճերը նայենք, ասենք գյուղատնտեսությունը, որի դեպքում առկա է գործիքակազմ, երբ թվերը կարելի է նկարել. գյուղմթերքների արտադրության ծավալների վիճակագրությունը հենված է տարածքային ստորաբաժանումների տվյալների վրա, գյուղապետարանների վրա և բնավ չի խանգարում, որ գյուղապետը 500 տոննա դեղձի փոխարեն գրի 1000 տոննա։ Այսինքն՝ կան մեթոդական խութեր, որոնք հնարավորություն են տալիս, որ դա կիրառվի»,- ասաց Մանուկյանը։
Առավել մանրամասն՝ տեսանյութում:
