Այսօր Քաղցրահամ ջրի պաշարների միջազգային օրն է։ Այս կապակցությամբ «Առաջին լրատվական»-ը զրուցեց ջրաբան Քնարիկ Հովհաննիսյանի հետ, ով նշեց, որ մեր անփույթ վերաբերմունքի պատճառով քաղցրահամ ջրերի պաշարները Հայաստանում գնալով պակասում են: Նա ընդգծեց, որ մենք ունենք շատ լավ, բարձր որակի խմելու ջուր, որի կեսը պատկանում է ստորգետնյա ավազանի պաշարներին: Դրանք այնքան բարձր որակի են, որ առանց մաքրման՝ մի փոքր քլորացմամբ կարելի է օգտագործել:
Սակայն ներկայումս մեր քաղցրահամ ջրի պաշարներն, ըստ մեր զրուցակցի, աղտոտվում են կոյուղաջրերը, թափոնները գետը բաց թողնելու հետևանքով. «Մեր բնակչությունը պետք է հասկանա, որ նման նյութեր գետը լցնելով՝ ինքն իրեն է վնասում. փակվում է գետի հունը, ինչպես նաև՝ այդ ջրով ոռոգում են իրենց բերք տվող այգիները»:
Ջրաբանն ասաց, որ Հայաստանի ամբողջ տարածքը հարուստ է քաղցրահամ ջրի պաշարներով, իսկ Արարատյան դաշտավայրը օգտվում է նաև արտեզյան ջրերից. «Սակայն, երբ սկսեցին ձկնաբուծությամբ զբաղվել, արտեզյան ջրերի մեծ կորուստ ունեցանք, որն ազդեց նաև հողերի վրա: Խոնավություն չլինելու պատճառով հողն ավազի է վերածվում, կորցնում է բերքատվությունը»:
Ջրային պաշարների աղտոտման մեկ այլ պատճառ է հանքարդյունաբերությունը, որն իրականացվում է բարձրադիր գոտիներում: Հենց այդ վայրերում են քաղցրահամ ջրերի պաշարները կուտակվում: Հատկապես մեծ վտանգ է ներկայացնում հանքերի բաց շահագործումը: Քնարիկ Հովհաննիսյանն ասաց, որ բնապահպանները, ջրաբանները բազմիցս ահազանգել են, որ հանքարդյունաբերությունը միայն փակ եղանակով իրականացվի և նման մեծ թափով անտառահատումներ չկազմակերպվեն. «Եթե տեղում կարողանանք հումքից վերջնական արտադրանք ստանալ, թափոնների քանակն անչափ կքչանա: Բացի այդ, անհրաժետ է կառուցել պոչամբարներ, որտեղ ծանր մետաղները, թունավոր նյութերը կլցվեն»:
Նա հավելեց, որ դրանք գետերն են բաց թողնում, իսկ գետերից էլ թունավորված ջուրը գնում է ջրամբարներ, որտեղից էլ ոռոգվում են այգիները. «Մեր էկոհամակարգը շատ խոցելի է։ Եթե գոնե երկու տարի թողնեն, որ ջրային ավազանը հանգստանա… Չաղտոտել ջրային պաշարները. սա մեր ամենամեծ խնդիրն է։ Մենք պետք է այս տեմպերով չշարունակենք»:
