Միջազգային շուկայում բենզինի գինը շարունակում է նվազել: Վերջին մեկ ամսվա ընթացքում նավթի մեկ բարելը 65 դոլարից դարձել է 49 դոլար: Այսինքն՝ մոտ 20 տոկոսով նվազում է եղել, սակայն հայաստանյան շուկայում բենզինը շարունակում է վաճառվել նախկին գնով: Ոչ մի լումա նվազում չի եղել: Իսկ պատճառն այն է, որ Հայաստանում, բենզինի շուկայում գերիշխող դիրք գրավող երկու ընկերությունները ՝ «Ֆլեշ»-ը և «Սի Փի Էս Օիլ Քորփորեյշն»-ը, նավթամթերք գնում են «Ռոսնեֆտ Արմենիայից», որն էլ նավթամթերքը ներկում է Ռուսաստանից, որտեղ, համեմատած միջազգային շուկայի հետ, գնային փոփոխություններ չկան: Նավթամթերքի գինը Ռուսաստանում շարունակում է բարձր մնալ:
Տնտեսագետ Աշոտ Եղիազարյանի խոսքով՝ Ռուսաստանի նավթամթերքի գներն անմիջական ազդեցութուն ունեն մեր շուկայի գների վրա, քանի որ մեր խոշոր ընկերությունները երկարատև պայմանագրեր ունեն «Ռոսնեֆտ Արմենիա»-ի հետ և այսպես թե այնպես միջազգային շուկայում տեղի ունեցող գնային փոփոխությունները չէին կարող ազդել Հայաստանի վրա: «Մեր շուկան դիվերսիֆիկացիայի, այլընտրանքային հնարավորությունների, միջազգային շուկայի հետ կապ չունի, հետևաբար նավթի գների նվազեցումը որևէ արձագանք չի ունենում մեր շուկայում»,- ասաց Եղիազարյանը:
Տնտեսագետի խոսքով՝ Հայաստանին պարտադրվել է Ռումինիայից և Բուլղարիայից ներկրվող մատչելի նավթամթերքը փոխարինել ռուսական ավելի թանկ նավթամթերքով, այնպես, ինչպես պարտադրվեց 2013-ի սեպտեմբերի 3-ի որոշումը: «Սա է իրավիճակը, մեզ պարտադրել են ներկրել նավթամթերք միայն Ռուսաստանից: Դա ստրատեգիական հումք է համարվում, իսկ ռուսական ընկերությունները խնդիր ունեն և այդ խնդիրներից ելնելով՝ պետք է պարտադրեն հենց Հայաստանին»,- ասաց տնտեսագետը՝ հավելելով, որ նույն իրավիճակն է նաև գազի դեպքում: «Տարիներ շարունակ խոսվում է իրանական գազի հնարավորությունների, մատչելիության մասին, սակայն ակնհայտ է, որ մենք դրա հնարավորությունը չունենք, քանի որ մեզ պարտադրված է ռուսական գազը: Մեզ կախված են պահում, և մեր կախվածությունը երևում է նաև նավթամթերքի դեպքում»,- եզրափակեց մեր զրուցակիցը:
Ի դեպ, նշենք, որ «Ռոսնեֆտ Արմենիա»-ն Հայաստանում գործունեություն ծավալելու ընթացքում արդեն իսկ հասցրել է տեղ զբաղեցնել 1000 խոշոր հարկատուների ցանկում: Ճիշտ է, զբաղեցնում է 933-րդ հորիզոնականը՝ վճարելով 21 միլիոն դրամ հարկ: Սակայն ուշագրավ է, որ այս ընկերությունը նախորդ երկու տարիներին չի եղել խոշոր հարկատուների ցանկում և Հայաստանում գործունեություն է սկսել ծավալել՝ սկսած 2013 թվականից:
