1897թ. այս օրը ծնվեց 20-րդ դարի խոշորագույն բանաստեղծ Եղիշե Չարենցը (Եղիշե Աբգարի Սողոմոնյան):
Ծնվել է Կարսում, սկզբնական կրթությունն ստացել Ջամբազյանի դպրոցում, 1908-1912թթ. սովորել է Կարսի ռեալական դպրոցում: 1912թ. Թիֆլիսում լույս տեսնող «Պատանի» ալմանախում տպագրվել է Չարենցի առաջին բանաստեղծությունը:
1915թ. հայկական կամավորական առաջին ջոկատների շարքերում Չարենցը մասնակցում է մարտական գործողությունների, հասնում մինչև Վան: Պատերազմի արհավիրքներն ու հայ ժողովրդի ողբերգությունը Չարենցը նկարագրել է իր «Դանթեական առասպել» պոեմում:
1919թ. աշնանը Երևանում ստեղծվում է Հայ գրական միությունը, որի պատվավոր նախագահը Նիկոլ Աղբալյանն էր: Գրականության զարգացման հեռանկարներին նվիրված երեկոներից մեկի ժամանակ Աղբալյանը հայտարարում է նոր բանաստեղծի` Եղիշե Չարենցի ծնունդը:
1920թ. հունվարից Աղբալյանի հրավերով աշխատում է Հանրային կրթության և արվեստի նախարարությունում` որպես հատուկ հանձնարարությունների կոմիսար, սակայն մի քանի ամիս անց նա ազատվում է աշխատանքից:
(1920թ. դեկտեմբերի 2) Չարենցը նշանակվում է Լուսավորության կոմիսարիատի արվեստի բաժնի վարիչ: 1921թ. մայիսին Չարենցն ամուսնանում է Արփենիկ Տեր-Աստվածատրյանի հետ: 1922թ. փետրվարին Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անմիջական օժանդակությամբ Մոսկվայում լույս է տեսնում Չարենցի «Երկերի ժողովածուի» առաջին, իսկ մայիսին` երկրորդ հատորը: Դրանք ամփոփում էին երիտասարդ բանաստեղծի շուրջ տասնամյա գրական ժառանգությունը:
Չարենցն աշխատել է «Խորհրդային Հայաստան» թերթում, «Նորք» ամսագրում: 1926թ. սեպտեմբերին նա ատրճանակով կրակում և վիրավորում է մի աղջկա, որի պատճառով էլ հայտնվում է Երևանի ուղղիչ տանը (բանտում): 1927թ. հունվարին մահանում է Չարենցի կինը` Արփենիկը: Հաշվի առնելով ծանր վիշտը և հոգեկան ապրումները` Չարենցին վաղաժամ բաց են թողնում ուղղիչ տնից և նա մեկնում է Մայկոպ` հարազատների մոտ: Այստեղ էլ նա գրում է «Երևանի ուղղիչ տնից» արձակ ստեղծագործությունը:
1928-1935թթ. Չարենցն աշխատում է «Հայպետհրատում»: Այս տարիներին է, որ Չարենցի գեղարվեստական բարձր ճաշակի, գրագիտության և անսպառ եռանդի շնորհիվ հայ գրատպությունը մեծ զարգացում է ապրում: 1931թ. Չարենցն ամուսնանում է Իզաբելլայի հետ. 1932թ. ծնվում է նրա ավագ դուստրը` Արփիկը, իսկ 1935-ին` Անահիտը:
Անձի պաշտամունքի դաժան տարիներին սկսվում են հալածանքները գրողների, մշակութային և հասարակական գործիչների նկատմամբ: Դրանից չի խուսափում նաև Չարենցը:
1936թ. սեպտեմբերին նրան տնային կալանքի տակ են վերցնում, իսկ շուտով նաև ձերբակալում են: Մեղադրանքները նույն էին, ինչ որ բոլորինը` նացիոնալիզմ, հակահեղափոխականություն, ահաբեկչություն, պետական դավաճանություն:
Գրադարաններից և գրախանությներից հավաքում են Չարենցի գրքերը: 1937թ. աշնանը ձերբակալում են նաև կնոջը` Իզաբելլային:
Եղիշե Չարենցը մահանում է Երևանի բանտային հիվանդանոցում 1937թ. նոյեմբերի 7-ին:
