Այսօր խորհրդարանում սկսվեց 2014թ. բյուջեի կատարողականի քննարկումները: Խորհրդարան էր եկել վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը, Ֆինանսների նախարար Գագիկ Խաչատրյանը,բայց չէին եկել Հայաստանի ընդդիմության ներկայացուցիչները: Բյուջեի կատարողականի քննարկմանը չէին մասնակցում ոչ ՀԱԿ և ոչ էլ Ժառանգության որևէ ներկայացուցիչ: ՕԵԿ-ից միայն շատ կարճ ժամանակով ներկա գտնվեց Հովհաննես Մարգարյանը, իսկ ՀՅԴ խմբակցության անդամ Արծվիկ Մինասյանն աչքի ընկավ Ֆինանսների նախարար Գագիկ Խաչատրյանին ջուր տալով: Հիմնական տոն տվող ԲՀԿ-ականներն էին իրենց շաբլոն ու նուրբ հարցերով: Օրինակ հարց են տալիս վարկերի մի մասը խորհրդատվության վրա օգտագործելու մասին, բայց որևէ մեկը չի ասում, թե ընդհանրապես ուր են անհետանում վարկերն: Օրինակ ինչպես է պատահում, որ չորս տարվա մեջ կառուցվում է հյուսիս-հարավի միջանցքի 500կմ-ից 31-ը, այն էլ ոչ ամբողջությամբ և անորակ:
Ինչու ընդդիմությունը չի մասնակցում 2014թ. բյուջեի կատարողականի քննարկմանը, երբ այդ քննարկումները կառավարության և ըստ այդմ իշխանությունների գործունեության քննադատության բավական լավ հարթակ են: Կարելի էր չէ գալ, և այդ քննարկումների ժամանակ բարձրացնել էլեկտրաէներգիայի թանկացման, արդեն մի քանի տարի չբարձրացվող բյուջետային աշխատողների աշխատավարձի, չհաղթահարվող աղքատության, կառավարության այլ չկատարված խոստումների հարցերը: Միայն Միքայել Մելքումյանը հիշեց, որ կառավարության 2012թ. ծրագրում կար խոստում գյուղական բնակավայրերում 100 հազար ոչ գյուղատնտեսական աշխատատեղ բացելու մասին: Բայց 2012-ին վարչապետը Տիգրան Սարգսյանն էր, և դրա չկատարման կամ ձախողման պատասխանատվությունն էլ նրանն է:
Ընդհանրապես տպավորությունն այնպիսին է, որ Հայաստանի խորհրդարանում ընդդիմությունը վերացել է: Դրա համար կարող է լինել երկու բացատրություն. կամ ընդդիմադիրները հասկացել են, որ իրենց քննադատությունը որևէ իմաստ չունի, որ այդ քննադատության արդյունքում երկրում միևնույն է որևէ բան չի փոխվելու, և այդ պատճառով որոշել են անիմաստ ժամանակ չվատնել, կամ նրանց լռությունը վճարված է:
Մենք դեռևս մեկ ամիս առաջ էինք գրել, որ ՀԱԿ խմբակցությունը փորձում է կառավարությանն ուղղված սուր հարցերով իր վրա բևեռել վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանի ուշադրությունը: Այն ժամանակ ՀԱԿ ներկայացուցիչները խոսում էին տնտեսական ձախողումների մասին, տնտեսության վատ վիճակի, աղքատության և արտագաթի մասին: Նրանք այդ վատ վիճակն իրենց մաշկի վրա զգացին. երբ ԲՀԿ ղեկավարը դադարեցրեց ՀԱԿ-ի ֆինանսավորումը և այդ կուսակցությությունը ֆինանսավորման նոր աղբյուրների որոնման մեջ էր: Արդյոք ՀԱԿ-ի և Ժառանգության բացակայությունը բյուջեի կատարողականի քննարկումներին նշանակում է, որ այս կուսակցությունները ի դեմս Հովիկ Աբրահամյանի գտել է Գագիկ Ծառուկյանին փոխարինողին: Բայց Գագիկ Ծառուկյանը այս կուսակցություններին վարձել էր, որպեսզի նրանք գովերգեին իր անձը, իրեն հռչակեն քաղաքական դաշտը կոնսոլիդացնող և նախագահ դառնալուն արժանի գործիչ: Հնարավոր է, որ վարչապետ Աբրահմյանն ավելի համեստ պահանջներ է դրել հայ ընդդիմադիրների առաջ, նրանցից ակնկալելով նրանց լոյալությունը և լռութունը: Միթե իշխանությունը կարող է ավելին ուզել, քան լուռ ընդդիմությունն է: Ինչպես ասվում է ժողովրդական ասացվածքում Լռությունը ոսկի է, ընդդիմության համար բառի բուն իմաստով:
