Սերժ Սարգսյանը հրապարակավ հայտարարել է աշնանը ոստիկանությանն այցի գնալու մասին: Նա այդ հայտարարությունն արել է մայիսի 16-ին ոստիկանություն կատարած այցի ժամանակ: Մայիսի 16-ի իր այցը Սերժ Սարգսյանը պայմանավորել էր նրանով, որ ապրիլի 24-ի միջոցառումների բովում բաց էր թողել ապրիլի 16-ի ոստիկանության օրը և այժմ լրացնում է այդ բացը: Բացը լրացնելու համար էլ ընտրվել էր հետաքրքրական ժամանակահատված:
Խոսքը միայն Լիսկայի որդու հերթական «արկածը» և այդ ֆոնին ոստիկանության անզոր և ամոթալի դրության մասին չէ: Ներկայիս ժամանակահատվածն իրականում առանձնանում է առայժմ քիչ նկատելի, սակայն իշխանական համակարգի համար կարևոր գործընթացներով: Իշխանության ներսում ակտիվանում են, այսպես ասած, ներիշխանական թիմերի վերակազմավորման, վերակազմակերպման աշխատանքները: Փետրվարյան հայտնի զարգացումների առաջին փուլին՝ ոչ իշխանական բևեռի կազմալուծմանը, հաջորդել է երկրորդ փուլը, որը ներառելու է իշխանական մի քանի բևեռների ձևավորում, որոնք կմրցակցեն իշխանական կարկանդակի առավել մեծ բաժնի համար:
Եվ այս իրավիճակում Սերժ Սարգսյանն այցելում է ոստիկանություն և ըստ էության՝ փորձում և՛ իր աջակցությունը հայտնել այդ կառույցին, և՛ դրա հետ մեկտեղ նաև այդ կառույցի աջակցությունը վկայել իր հանդեպ՝ սա, իհարկե, ի ցույց դնելով ներիշխանական համակարգին, ակնարկելով, որ ներքին գործընթացները ոստիկանության միջոցով լինելու են իր աչալուրջ հայացքի ներքո: Այլ կերպ ասած՝ Սերժ Սարգսյանը, ոչ իշխանական ահռելի բևեռի վտանգը չեզոքացնելով, ներկայումս փորձել է բացել արդեն ներիշխանական մի քանի բևեռների մրցակցության դաշտ, միաժամանակ փորձում է նաև ակնարկել ոստիկանությամբ, որ այդ դաշտում հստակ հետևելու է «մրցակցության» պահպանմանը՝ թույլ չտալով որևէ մեկի «գերիշխող դիրքի» կամ «մենաշնորհի» ձևավորում, որը կսպառնա արդեն իր անմիջական իշխանությանը:
Այս համատեքստում ուշագրավ է աշնանը ոստիկանությանը կրկին այցելելու մասին հայտարարությունը, որը ոչ այլ ինչ է, քան սահմանադրական փոփոխությունների գործընթացի վերաբերյալ ազդակ: Սերժ Սարգսյանն ակնարկում է, որ սահմանադրական փոփոխությունների գործընթացում իր հիմնական հենարանը լինելու է ոստիկանությունը: Այս ակնարկը ավելի շատ ուղղված է հենց նույն ներիշխանական բևեռներին, քան հասարակությանը: Խնդիրն այն է, որ հասարակության մասով իրավիճակը նվազ վտանգավոր է՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ չկա ամուր, հզոր ընդդիմություն: Այդպիսի պայմաններում հասարակությունն ուղղակի անտարբեր է, ինչը իշխանությունների համար ոչ միայն հաղթահարելի, այլ նույնիսկ ցանկալի վիճակ է:
Մինչև աշուն գրեթե անհավանական է ազդեցիկ ընդդիմադիր բևեռի ձևավորում: Սերժ Սարգսյանի ակնարկն ուղղված է ներիշխանական թևերին, բևեռներին: Ներկայումս սահմանադրական բարեփոխումների շուրջ քննարկումները ընթանում են այս շրջանակում և այստեղ է, որ որոշվելու է այդ բարեփոխումների բովանդակությունը: Սահմանադրական բարեփոխումների մասնագիտական հանձնաժողովի անդամ Վարդան Պողոսյանը մի քանի օր առաջ հայտարարել էր, որ հանձնաժողովը կանգ է առել կառավարման խորհրդարանական մոդելի տարբերակի վրա, սակայն նշել էր, որ դեռևս հստակ չեն պետական իշխանության ինստիտուտների լիազորությունները, և վերջին խոսքն էլ պատկանում է Սերժ Սարգսյանին:
Ներիշխանական շրջանակներում, փաստորեն, շարունակվում են քննարկումները նախագահական, խորհրդարանական լիազորությունների, կառավարության կազմավորման գործընթացի մեխանիզմների շուրջ: Քննարկում ասվածը, բնականաբար, ենթադրում է իշխանության բաժանման բարդ գործընթաց, թե ում ինչ է հասնելու, կամ ով ինչի կարող է հասնել: Այս ամենից է կախված լինելու, թե ինչ տեսքով են լինելու բարեփոխումները, ինչ լիազորություններ են մնալու նախագահին, խորհրդարանն ինչ է ստանալու, կառավարությունն ինչպես է կազմավորվելու, ինչպես են ձևավորվելու և նշանակվելու ուժային կառույցները:
Սոցիալ-տնտեսական և արտաքին բարդ մարտահրավերների պայմաններում ներիշխանական այդ քննարկումները, բնականաբար, ունենալու են բարդագույն ընթացք, և Սերժ Սարգսյանն, ըստ ամենայնի, հենց այդ պատճառով էլ անում է աշնանը ոստիկանություն այցելելու ակնարկը: Սրանով նա կարծեք թե փորձում է ներիշխանական բևեռներին հայտնել, որ սահմանադրական բարեփոխումների հարցում ապավինելու է ավելի շատ ոչ թե նրանց, այլ ոստիկանության աջակցությանը:
Մեծ է հավանականությունը, որ իշխանության բաժանման ներկայիս քննարկումներում այս կամ այն թևը կամ բևեռը առանձին կամ այսպես ասած՝ որևէ կերպ պայմանավորված, որևէ տանդեմի տեսքով Սերժ Սարգսյանին փորձում է սպառնալ կամ պարզապես ակնարկել, որ եթե չստանա իր ակնկալածը, ապա բավարար աջակցություն չի ցուցաբերի բարեփոխումներին, և դրանք կարող են տապալվել: Հատկապես հասարակական աջակցության բացակայության պայմաններում դա, իհարկե միանգամայն իրատեսական զարգացում է, եթե նկատի ունենանք այն, որ հենց իշխանական տարբեր խմբերն են, որ իրենց վստահված տարածքներում ապահովում են քվեարկության ցանկալի արդյունք: Եթե տարբեր տարածքներում նրանք չաշխատեն ինչպես հարկն է, արդյունքը կլինի տապալումը:
Ահա այդ պայմաններում էլ Սերժ Սարգսյանը որոշում է ակնարկել, որ սահմանադրական բարեփոխումներում իր հիմնական հույսը լինելու է ոստիկանությունը, ինչը երևի թե նրա պատասխանն է ներիշխանական ներկայիս քննարկումներում իրեն ներկայացվող պահանջներին: Աշնանը ոստիկանությունում Սերժ Սարգսյանը երևի կհաշվի, թե որքան «ճուտ» է դուրս եկել իր մայիսյան պատասխանից:
