Մթությունից վախը ամենատարածվածն է, որ հանդիպում է ինչպես երեխաների, այնպես էլ մեծահասակների մոտ՝ հայտնում է direct-press.ru-ն:
Մասնագետները նշում են, որ մթությունից վախը ենթագիտակցական մակարդակում է, այսինքն՝ այն կապված է ինքնապահպանման բնազդի հետ: Եթե ավելի խորը մտածենք, ապա այնտեղ մենք կգտնենք պատասխանը, թե ինչու է մարդն իր անվտանգությունը կապում լույսի հետ ու վտանգ զգում մթությունից:
Մոտ կես միլիոն տարի առաջ մարդը սովորեց կրակ ստանալ, ու այդ ժամանակից ի վեր այն «հավատարիմ ընկեր» դարձավ, որը ոչ միայն տաքացրեց, այլև գիշատիչներից պաշտպանեց մարդկանց:
Կրակը խորհրդանշում էր կեսօրը, արևը, տաքությունը, պաշտպանությունը, իսկ մթությունը սարսափ է հարուցել՝ ստիպելով մարդկանց համախմբվել մի խմբում, խմբեր կազմել ու պաշտպանել կրակը:
Մեզանից յուրաքանչյուրի մեջ ենթագիտակցական՝ ԴՆԹ-ի մակարդակում դրված է այն, որ եթե լուսավոր է, ապա անվտանգ է: Այդ պատճառով երեխան, որը վախենում է մթությունից, հաճախ խնդրում է ծնողներին միացրած թողնել լույսը կամ դուռը բացել, որպեսզի իր սենյակ լույսի շող ընկնի:
Այդպիսով երեխան իրեն անվտանգ զգալու հնարավորություն է տալիս ու որոշ ժամանակ անց հանգիստ քնում:
