«Քաղաքական «բիտաները» պետք է բացակայեն այդ շրջապատից:Երևի թե նրանց պատճառով է, որ շատ ու շատ ազնիվ մարդիկ այսօր հետ կանգնեցին պայքարից: Եթե Կոնգրեսը պետք է դառնա կուսակցություն՝ թող դառնա, բայց եթե այդ մարդկանցով պետք է դառնա, ապա նրանց շատ քիչ հավատացողներ կլինեն»,-«Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում անդրադառնալով առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի հարցազրույցին՝ նման կարծիք հայտնեց հրապարակախոս, ՀԱԿ նախկին անդամ Սուրեն Սարգսյանը:
«Իմ գնահատմամբ՝ այսօր Հայաստանի Հանրապետության այս վիճակի համար մեղքի իր մեծ բաժինն ունի Գագիկ Ջհանգիրյանը, որը փոշիացրեցիրավական համակարգը: Ջհանգիրյանը կարող էր լավագույն դեպքում խորհրդատու լինել, բայց ոչ պատգամավոր՝ նա չի կարող որևէ մեկի իղձերն արտահայտել:Նաև՝ Լևոն Զուրաբյանը, Արամ Մանուկյանը, նույնիսկ Ստեփան Դեմիրճյանը:
Ես կարծում եմ, որ այսպիսի շրջապատ չպետք է լիներ, և դրա արդյունքում ՀԱԿ-ում հակառակ գործընթաց տեղի ունեցավ՝ ազնիվները դուրս եկան, մնացին նրանք, ովքեր իրենց գործունեությամբ ազնիվ չեն եղել: Չեմ ասում, թե ընդհանրապես չպետք է լինեին՝ պետք է գային իրենց մեղքը քավելու, բայց ոչ որոշիչ տեղ զբաղեցնելու»,-ասաց Ս. Սարգսյանը:
Մեր զրուցակցի գնահատմամբ՝ երբ իշխանության մոտ լինելու տարբերակ կար, բոլորը մոռացան հայրենիքն էլ, մայրենիքն էլ՝ գնացին և դարձան պատգամավոր, և ժողովուրդն էլ հիասթափվեց:
«Տեր-Պետրոսյանի գլխի տակ փափուկ բարձ դրեցին դեռևս փետրվարի 26-ին:Մեր իշխանությունները նման են անբարոյական կնոջ, հետևաբար նրանց պետք էր որոշակի օրգան ցույց տալ և ասել՝ չենք անելու, և նրանք ձայները կկտրեին, բայց դա չարեցին, նրանք էլ շուտ կողմնորոշվեցին և սկսեցին կոտորել մարդկանց:
Ես չեմ ուզում Տեր-Պետրոսյանին քննադատել. եթե նա չլիներ, մենք կունենայինք այնպիսի իրավիճակ, ինչպիսինմուսուլմանական երկրներում է: Ուստիչգնահատել չեմ կարող,պարզապես կան բաներ, որ չենք կարող անտեսել»:
Ըստ Սուրեն Սարգսյանի՝ սխալ էր նաև ՀԱԿ-ԲՀԿ համագործակցությունը, ինչն էլ միանշանակ հանգեցրեց ՀԱԿ մի շարք համակիրների հիասթափությանը. «Ինձ համար«Բարգավաճ Հայաստան»կուսակցությունգոյություն չունի՝ այնպես, ինչպես նրանց առաջնորդը՝ որպես քաղաքական գործիչ: Պետք չէր գովերգել «Բարգավաճ Հայաստան»-ին:Երբ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը սկսեց նրան գովերգել, ես ձեռքերս լվացի ու մի կողմ քաշվեցի:
Մարտի 1-ի անմիջական մասնակիցներից մեկն էր նաև «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունը՝ թեկուզ իր պահվածքով: Ես չեմ տեսել ու չեմ կարող ասել՝ ինչ-որ մեկը թուր ու թվանք է վերցրել, բայց միայն այն երևույթը, որ նրանք գնացին, կոճակ սեղմեցին, որ Մարտի 1-ը իրականանա, այդտեղ կա նաև «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության մեծ մեղքը, և նրանց ներել չի կարելի»:
