Չնայած նրան, որ մի շարք քայլեր են ձեռնարկվել, Հայաստանում բավական ցածր է գենդերային բռնության և գենդերային խնդիրների մասին իրազեկվածությունը, առկա են քողարկված խտրականություն կանանց հանդեպ, ինչպես նաև ընդհանուր հանդուրժողականություն գենդերային բռնության զանազան դրսևորումների նկատմամբ։ Այսօր գենդերային բռնության հիմնախնդիրը երկրի համար դեռևս մնում է արդիական: Գենդերային բռնության աճի հանգեցնում են Հայաստանի աշխարհաքաղաքական և սոցիալ-տնտեսական իրավիճակը, գործազրկությունը, անօրինական միգրացիան, կանանց սոցիալ-տնտեսական կախվածությունն ընտանիքում, չլուծված կենցաղային հիմնախնդիրները, ինչպես նաև՝ պետական կառույցների ու քաղաքացիական հասարակության չհամակարգված գործողություններն ու անկատար իրավական դաշտը:
Իրավիճակի փոփոխության նպատակով կառավարությունը մշակել է գենդերային քաղաքականության 2013 թ. միջոցառումների տարեկան ծրագիրը, որը նախատեսվում է հաստատել վաղվա նիստում:
Ծրագրի շրջանակներում իրականացվելու են գենդերային բռնության դեմ ուղղված ակցիաներ, գենդերային բռնության դեմ պայքարի միջգերատեսչական հանձնաժողովի աշխատանքների համակարգում, բռնության, այդ թվում՝ սեռական բռնության, ենթարկված անձանց բուժօգնության որակի բարելավում, «Ընտանեկան բռնության զոհ դարձած կանանց տրամադրվող ծառայությունների բարելավում» ծրագրի իրականացում և այլն:
Նշենք, որ 2008-2009 թթ. ՄԱԿ-ի Բնակչության հիմնադրամի աջակցությամբ ՀՀ ազգային վիճակագրական ծառայությունն իրականացրել է Հայաստանում կանանց հանդեպ ներընտանեկան բռնության վերաբերյալ համապետական առաջին հարցումը: Պաշտոնական վիճակագրությունը փաստում է, որ «իրենց կյանքի ընթացքում երբևէ զուգընկեր ունեցած հարցման ենթարկված կանանց 61.0 %-ը ենթարկվել է վերահսկողական վարքի, 25.0 %-ը՝ հոգեբանական բռնության, 8.9 %-ը՝ ֆիզիկական բռնության, 3.3 %-ը՝ սեռական բռնության, իսկ 9.5%-ը՝ ֆիզիկական և սեռական բռնության»:
