Թուրքիայում ԱՄՆ դեսպան Ջոն Բասսը հարցազրույց է տվել թուրքական NTV հեռուստաալիքին, որում անդրադարձել է նաև Հայոց ցեղասպանության թեմային։ Պատասխանելով լրագրողի՝ Մեծ եղեռնի 100-ամյա տարելիցի վերաբերյալ հարցին՝ Բասսը կրկին խուսափել է «ցեղասպանություն» եզրից և օգտագործել «1915-ի դեպքերը» բառակապակցությունը։
«Չեմ կարող ասել, թե նախկինում տեղի ունեցած այս իրադարձությունների վերաբերյալ նախագահը կամ Կոնգրեսն ինչ հայտարարություններ կանեն, ինչպես կարտահայտվեն, սակայն կարող եմ ընդգծել, որ այս հարցում մեր քաղաքականությունը չի փոխվել։ 1915-ի սարսափելի դեպքերը, կոտորածներն ու ողբերգությունը պետք է ճիշտ ու անկողմնապահ ընդունվեն և´ Հայաստանի, և´ Թուրքիայի քաղաքացիների կողմից, ուստի հավատում ենք, որ դա օգտակար կլինի այդ ցավոտ դեպքերից հետո եկած հաջորդ սերունդներին»,- ասել է ամերիկացի դիվանագետը։
Բասսը խոսել է նաև ԱՄՆ-ում բնակվող իսլամական քարոզիչ Ֆեթհուլլահ Գյուլենի, Թուրքիայի՝ նախագահական կառավարման համակարգի անցնելու, ինչպես նաև սիրիական հակամարտության մասին։
Վերջերս Թուրքիայում Միացյալ Նահանգների դեսպանը թուրքական «Սաբահ» թերթին տված մեկ այլ հարցազրույցում, խոսելով Հայոց ցեղասպանության հարցի վերաբերյալ, կրկին խուսափողական դիրքորոշում էր արտահայտել։ Մասնավորապես, Բասսը Հայաստանին և Թուրքիային կոչ էր արել «վերագնահատել այդ դեպքերը», ինչպես նաև չափազանց բարձր էր գնահատել Թուրքիայի նախագահ Էրդողանի՝ իր իսկ բնորոշմամբ պատմական ուղերձը։
Հիշեցնենք, որ 2014 թվականի ապրիլի 24-ի նախօրյակին Թուրքիայի վարչապետ Թայիփ Էրդողանի անունից տարածվեց աղմուկ բարձրացրած հաղորդագրություն, որում «ցավակցություն էր հայտնվում հայերին»: Հայտարարությունը յոթ լեզվով էր, ինչն էլ վկայում էր, որ այն ուղղված է ոչ միայն թուրքական և հայկական լսարաններին, այլ նաև միջազգային խնդիրներ է լուծում: Էրդողանի ուղերձը մի շարք լրատվամիջոցներ ու շրջանակներ շտապեցին որակել որպես «ցավակցություն» Ցեղասպանության համար, սակայն այնտեղ ցեղասպանության որևէ հիշատակում չկար: Միջազգային մի շարք կառույցներ Էրդողանի քայլը դրական առաջընթաց որակեցին, սակայն իրականում թուրքական իշխանությունների այս քայլը Ցեղասպանության հարցում ժխտողական քաղաքականության արտացոլումն էր:
Պաշտոնական Անկարան վերջին տարիներին փոխել է մարտավարությունը՝ փորձում է խիստ ժխտումից անցում կատարել ավելի ժամանակակից և արդյունավետ միջոցների, այն է՝ Ցեղասպանությունը կոչել այլ բառերով: Թուրքական կողմն ակտիվորեն կիրառում է «ընդհանուր ցավի» թեզը, որն ամբողջովին արտացոլվեց նաև Էրդողանի ուղերձում: Ըստ «ընդհանուր ցավի» թեզի՝ «Առաջին աշխարհամարտի տարիներին տեղի են ունեցել ցավալի դեպքեր, որին զոհ են գնացել ոչ միայն հայերը, այլ նաև թուրքերն ու այլ մուսուլմաններ, իսկ այդ ցավը բոլորինն է»։
Այսպիսով՝ Թուրքիան խուսափում է հայերի զանգվածային կոտորածներն ու հայրենազրկումը կոչել ցեղասպանություն, ինչպես նաև փորձում է հայերի «ցավը» տեղավորել Առաջին աշխարհամարտի շրջանակներում և հավասարեցնել թուրքերի կորուստներին, ինչը որևէ աղերս չունի իրականության հետ:
